Lavdije Karrametaj Zalli

Sa t’thella i paska pas rranjt mjerimi,

Si me na pas mallkue n’dër breza me vuejt,

Fmit po i rrit pa fmini, pa shkolla e pa dituni,

Që pa dal drita, gurt e malit me ato duar t’vogla, Prej vendit po ju duhet me i luejt,

Me shpin t’bame garravac e me buzt t’thata,

Syt fillojn e i ndrijn kur pes lekshin e merr n’dor,

Me kam t’zbathuna drejt shpis me vrap shkon,

E nans at lek t’gjakut me ja dhan n’dor.

Zot si nuk plas aja zemër nanet,

Kur sheh t’birin që u rrit, i vujtun, pa fmini,

N’anen tjeter ndigjohen ulrimat e ujqerve,

Malin dhe shkamin me dham po duen me gri!