Shpirti, duron lodhjen!
Një re e zeze zbret nga malet,
shi ato ,do derdhim plote.
Mua më sjell nje merzitje ,
bej te qaj e nuk qaj dote.
Po fillova qe te qaj lotet,
me ikin rreke, deri sa të me mbarojnë .
Dhimbjen mbrapa do ta lë te lodheshme.
Ndjej mërzi për njerëzit që me kane ikur.
Por dhe për ca njerez qe jam ndare kot .
Jeta është e shkurtër fare,
Saj vlen të marresh me gjëra kot.
Vëllezërit me shoqi shoq,
.
qe kane lere e rritur bashke .
Për një metër vend janë vrarë ose janë armiq,
.
Që flasin e mbahen me toke.
Nëna atje ligeshtohet ,
femijet si urdhëron dote .
E mban gjithe ate merzitje,
do të vdes e nuk vdes dot.
Ka dhe dhimbja te tjera ,
Njerëz na kanë ikur plote,
por edhe per ata qe jemi ndarë.
Së të gjithë janë ndarë kote .
Jeta është shumë e shkurtër,
Ndahet djali nga nëna ,
Sikur ajo eshte nje bote .
I thote dhe fjalën e fundit.
Por kur te vdes mos të qajsh kote.
Nëna mbetet e vetmuar.
sikur s,ka me njeri ne bote,
Sepse dhimbja e fëmijës ,
Nuk mund të kalohet dote aorta e zemrës.
Shkëputet luksi ,iken se frenon dote .
Ah moj nëna me plot halle !
bej e rrit fëmijë e smunde ti gezosh,
tu kercejsh femijeve ne valle.
Kur një nene lind femije hyp në varkë,
e lundron ne gjithe ujrat ne bote.
ka dhe gëzime të tjera qe te gjitha si përmend do te .
P,or nga te gjitha gëzimet,
kur shtëpia është më fëmijë plote,
Ka edhe raste të tjera kur më veten se gjen dot.
Qan,qesh dhe vertet nervat do bien në tokë.
Gina Xhaferaj Kapaj
Athine Greqi
29/10/2020
