PERDJA E MUZGUT
Autore : MORENA ÇUPI
Perdja e muzgut thuajse u hap ,
shaminë e perëndimit arrij të shoh ,
retë shuhen pak nga pak
nën rrezen e fundit te diellit , ëndërro.
Freskia e erës lulet po rreh ,
lëshojne nje aromë sheruese ,
ca tinguj bulkthash po degjoj ,
qielli hënën po e ngre .
Cipa e natës hedh valle me fushen ,
heshtja e liqerit shushurimë ,
flakëron qielli me portokallinë
e terri se shmang dot marrëzine.
Mendja me bredh ndër pyje
ku drenusha s’po bën zë ,
e gjethet plaken ne kembët e mija
në të mijat dhe mbi të .
Ah moj erë ! Edhe pak të qëndroje ,
edhe pak t’më pershperije
ti beja ballë kesaj vetmije ,
se gotën bosh të territ
nata po e mbush me yje ..