BESA—BESË,,!
Plaku i sëmurë,
i shtrirë në divan
Nuk ashtë vetëm,
se një dorë e mbanë!?
Kalon koha,,
mosha ikë!
Porsi qiri
qe vjen mu fik.
E kur ke pranë,
nje dorë te butë
Per shnet tan,
zotit t’ju lut.
Kohët e shtira
sic po vijne !?
Ne mergim
të gjithë rinine
Po dora e tyre,
ketu nuk shikohet,,!?
Vec besa e lidhun
fort tregohet,,
Afër burrit
duart shtrenguar
Ulur grueja
e pambuluar!
S’pyet për vetin,,,
e ashte e lodhun!?
Po për burrin,,
kudo e ndodhur!?
Dikur besen
të rinj e lidhen
Edhe të plakur,
nuk e zgidhen!?
Duar e bese
fort kanë shterguar!
Plaku i semur
dhimbjen ka harruar
S’do t’ia di
se vdekja e thërret!
Kur bashkeshortja
dorën ja qetë!?
Gjithemonë bashkë
asgja s’i ndanë ,,!?
Mesazh të bukur
ne na lanë,,!?
“”””””””””””””””””
PLLAJE E BUKUR!
Pllaja e gjelbër,
mbushur plot
Tufa delesh
paska sot
Pemë e bar
zogj e bagëti
Si natyra,
nuk ka mretni!?
Shikon delet
si kullosin
Diku qingjat
fort po lozin
E cobani
në tjetrën anë
Me gjethe peme
një kange tu thanë
Qentë ilirë
vinë përreth
E nga friga
ujku a mshef!
Ajri i pastër
e flladi leh’te
Edhe të sëmurin
e shnoshin krejte!
“Ça ka çika
që ka” dal meç”
Ujë boret,
e tamel dhesh”!?
E nig’joja ,
këtë fjalë dikur
Ne Radoina,
tek një gurrë !
Ujë i ftoftë
e si qelibari
Tue e kujtu
më shtohet malli
Isha i vogël
pak e kujtoj
Nimo zot
edhe i herë të shkoj
Ecin vitet
shpejt në mërgim
Po nuk ka
si vendi im
Prej largësisë
edhe s’gjykon mirë
Por ne vend tan
ndjehesh i lirë
Shoh këto vise
qe ziejnë nga jeta!?
Edhe në kjosha gabim,
kështu á e vërteta
Pllajë e bukur,,
kështu metsh gjithmonë!
Brezat ndërrohen
e pllaja rronë!
