Shqiptaret në emigrim gjith bashk…
Le te të vemi ca do të presim,
Njehere lindem njehere vdesim,
Duke par se si ata po e shesin,
Lirni llafe se e mbushem thesin,
Atdheu ka nevoj shum për ne,
Amanetin e heshtrave nën dhe,
Shqiperia po heq e vuan shum,
Duaje dhe ti sa e dua edhe une,
Se eshte toka e jon e flamurit
Ka nevoj për zerin e buri burit,
Ka nevoj të gjith ne atje bashk,
Të mbrojm historin ton të lasht,
Le tu tregojm shqipja ka krah,
Ka ty moj moter edhe ty o vella,
Të gjith të vemi e ti dallim ne zot,
Mos harojm vuajtjet e asaj në lot,
Ajo tok e shqipes ton memedhe,
Ka më shum se kurr nevoj për ne,
Ajo tok e tronditur edhe gjakosur,
Po rrenkon shqiponja e plagosur,..
Po rrenkojne shpirtrat nën dhe,
Shqiperia jon entike cfar vall ke,
Ja pren krahet eh qent e zagaret,
Ku i ka shqiponja jone shqipetaret,
Po shqipja jon jo smund të rrezohet,
Se mergimtari jo nuk do të vonohet,
Të gjith posht do të leshohemi atje,
Se je e jona o flamur o mem atdhe,
Do të vim dhe nuk te lem ne jetime,
S”ka bur nene të shes ty pas shpine,
Ti je toka fryma krenaria e gjith neve,
Jemi të prekur jemi të gjall e jo të vdekur…..
