Prele Milani

MI KTHE BARET BUKË

U rrëzue xha Luleci

tu kullotë dhitë te gurreci

si shkambi prej malit ra

dhe mbeti i shembur si ka.

Skllote u përskuq bora

fluturim e mori balona

kur u përmend n’ Tiranë

ju duk vetja n’ hapsanë

me fasho mbulue te tanë

i lidhun duar e kambë

si trung i randonte krytë

Amanet ku i kam dhitë ?

Ku i kam bukuroshat e mija?

I bekoftë perëndia!

Kur pa bluzëbardhat si hana

mendoi se po fliste me Zana

Amanet ç’ka u bana .

që m’ shponi me gjylpana?!

-Nuk jem zana as baresha

lule jete doktoresha

-N’ spital s’kam kënë qe besa

rrafsh i kam shtatëdhjetë vjeta

kam veru me jaranesha

uji, ajri dhe bjeshka.

S’ due bare as gjylpana

qysh së m’ ndau gjinin nana .

Kam pi tamlin me sahana

Dokteresh zemër but

ty ti ruajt Zoti duart

Luleci po vdes me një supë

Mi kthe ilaçet bukë !