TË FESTOSH BASHKË ME PRANVERËN!
Ime shoqe më puthi sot,kur nga gjumi u zgjova
Gëzofsh më tha ajo,edhe njëqind vite të tjera!
E putha edhe unë,e mes emocionesh, e urova .
Gëzofshim bashkë zemër,unë ti edhe pranvera!
Nipërit erdhën mbrëmë,mungonte vetëm Aroni.
Mu hodhën në qafë dhe më puthje,më mbuluan
Ata tashmë u rritën,dhe dinë se çështë zakoni.
Edhe njëqind vite,gjyshi ynë poeti ,më uruan !
Sot,do mblidhemi në darkë,ashtu si gjithmonë.
Do vijnë dhëndurrët dhe vajzat e mija, si Hëna.
Do pijmë raki edhe verë,të gjithë do më urojnë .
Do mungojë sonte në tavolinë,e mira jonë nëna!
Ajo do më urojmë në ëndërr,bashkë me babanë
Do vijnë tek koka ,do më thonë të ëmbëlat fjalë.
Fjalët e prindërve,më të ëmbla në krejt dynjanë Edhe njëqind vite të tjera të na bëhesh ,o djalë!
Unë linda ditën e ekuinoksit të parë,në pranverë
Unë linda në një ditë me diell,në ditën e poezisë
Vargjet edhe poezia,do më shoqërojnë përherë.
Kurrë sdo harroj,jam djalë i thjeshtë i Çamërisë!
Sot,vëllezër e miq,unë ditën e lindjes do festoj.
Ju uroj me vargjet e shpirtit ,sa gjithë gjithësia.
S’dua të harroj asnjërin,të gjithëve o miq ju uroj.
Të kini shëndetin,ju bekoftë e madhja,Perëndia!
