NENAT TONA,JANE GJITHESIA,
NDAJ ATYRE,U TAKON PAVDEKSIA.
Sot mbushen plot gjashte vite,nga dita kur nena jone mbylli syte ,duke u ndare fizikisht
pergjithmone nga ne.Por nuk qenka cudi,qe vitet kalojne,dhe malli ,sa vjen dhe shtohet.
Dhe s”ka si te ndodhe ndryshe;
Per ate qe me solli ne jete,ku mes varferise se tejeskajeshme te kohes,mes lodhjesh dhe mundimeve,te cilat ishin monotoni e
perditeshme sakrificash,me syrin e pagjume,beri gjithcka per rritjen e dhjete
femijeve te saj.
D’ora e saj e ngrohte,me nje kujdes prej gjysheje model,ne rritjen e dhjetera nipave dhe mbesave,qe nga Adelina e shtjefnit,deri tek tre
djemte e Gjovalinit,ku kaloi edhe vitet e fundit
te jetes se saj.
Nipat dhe mbesat e deshen kaq shume,sepse ajo diti te fale vetem ngrohtesi dhe dashuri.
Koha shkon tutje,por malli per ty moj nene e dashur,sa vjen e shtohet.Dhe ketu ne kurbet,malli dhe dashuria ndjehet akoma me shume.
Te shoh ne enderr,me buzeqesh si dikur,
dhe endrra me vendin,ku linda me afron,
me dashurine tende,koha kalon ne gjume,
me dukej sikur Nena,ne sy me shikon.
Kalojne oret,pa u ndjere plot gezim,
nata e bukur,mes dashurise se nenes,
pa pritmas ,ca’ zhurma me zgjojne ne agim,
ora e mengjesit,zhduk ndricimin e henes.
Dhe Nena,edhe pse ka vite qe ajo tretet,
atje diku larg,ne Zheje rreze malit,
me duket sikur ajo,per mua nuk ka vdekur,
sepse prezencen e saj,ndjen zemra e djalit.
Ska si te ndodhe ndryshe,me ate qe me dhuroi
jete,me falì dashurine me te cmueshme ne bote,dashurine e nenes,me edukoi ,me mesoi
me ndjenjen e respektit dhe te dashurise,ajo mbetet gjithmone prezente ne zemren time.
S’do te kishte djell,as s’do kishte hene,
s’do kishte toke,burim as krua,
po’ te mos ishe ti moj nene,
sepse jete,s’do kishte per mua.
Ishe,dhe do mbetesh ,per sa kohe te keme
fryme mbi dhe,perendesha me e cilter ,dhe sot engjulli mbrojtes qe me vrojton nga qielli.
Edhe dielli,po’ te mos dale ne buze te malit,
dhe po’ te humbase shkelqimi i henes,
per jete te jetes,zemra e djalit,
nuk e trete kurre,mallin e nenes.
Londer me 3/05/2021
Sot mbushen plot gjashte vite,nga dita kur nena jone mbylli syte ,duke u ndare fizikisht
pergjithmone nga ne.Por nuk qenka cudi,qe vitet kalojne,dhe malli ,sa vjen dhe shtohet.
Dhe s”ka si te ndodhe ndryshe;
Per ate qe me solli ne jete,ku mes varferise se tejeskajeshme te kohes,mes lodhjesh dhe mundimeve,te cilat ishin monotoni e
perditeshme sakrificash,me syrin e pagjume,beri gjithcka per rritjen e dhjete
femijeve te saj.
D’ora e saj e ngrohte,me nje kujdes prej gjysheje model,ne rritjen e dhjetera nipave dhe mbesave,qe nga Adelina e shtjefnit,deri tek tre
djemte e Gjovalinit,ku kaloi edhe vitet e fundit
te jetes se saj.
Nipat dhe mbesat e deshen kaq shume,sepse ajo diti te fale vetem ngrohtesi dhe dashuri.
Koha shkon tutje,por malli per ty moj nene e dashur,sa vjen e shtohet.Dhe ketu ne kurbet,malli dhe dashuria ndjehet akoma me shume.
Te shoh ne enderr,me buzeqesh si dikur,
dhe endrra me vendin,ku linda me afron,
me dashurine tende,koha kalon ne gjume,
me dukej sikur Nena,ne sy me shikon.
Kalojne oret,pa u ndjere plot gezim,
nata e bukur,mes dashurise se nenes,
pa pritmas ,ca’ zhurma me zgjojne ne agim,
ora e mengjesit,zhduk ndricimin e henes.
Dhe Nena,edhe pse ka vite qe ajo tretet,
atje diku larg,ne Zheje rreze malit,
me duket sikur ajo,per mua nuk ka vdekur,
sepse prezencen e saj,ndjen zemra e djalit.
Ska si te ndodhe ndryshe,me ate qe me dhuroi
jete,me falì dashurine me te cmueshme ne bote,dashurine e nenes,me edukoi ,me mesoi
me ndjenjen e respektit dhe te dashurise,ajo mbetet gjithmone prezente ne zemren time.
S’do te kishte djell,as s’do kishte hene,
s’do kishte toke,burim as krua,
po’ te mos ishe ti moj nene,
sepse jete,s’do kishte per mua.
Ishe,dhe do mbetesh ,per sa kohe te keme
fryme mbi dhe,perendesha me e cilter ,dhe sot engjulli mbrojtes qe me vrojton nga qielli.
Edhe dielli,po’ te mos dale ne buze te malit,
dhe po’ te humbase shkelqimi i henes,
per jete te jetes,zemra e djalit,
nuk e trete kurre,mallin e nenes.
Londer me 3/05/2021
