Ndonjëherë lodhesh.
Lodhesh duke e parë veten si zhgënjehesh nga persona që i doje dhe i vlerësoje.
Lodhesh duke ecur përpara me kokën lart sikur asgjë të mos kishe ndodhur, kur në fakt je e shkatërruar përbrenda nga padrejtesite e kësaj jete mizore .
Lodhesh duke parë veten si ndryshon çdo ditë nga njerëzit me dy fytyra por faktikisht kjo është jeta .
Jetojmë midis llumit e injorancës..
Ndaj lodhesh duke vrapuar pas dikujt që nuk bën asnjë hap për të ardhur drejt teje !
Lodhesh edhe duke pritur diçka që ndoshta s’do të vijë kurrë!
Vjen një moment që lodhesh nga gjithçka që të rrethon, lodhesh nga padrejtësitë e kësaj jete edhe për një çast do të dëshiroje të mos kishe egzistuar kurrë. Por, jo.jeta vazhdon..!
Jeto e buzëqesh se jeta është e shkurtër!