Publikoje:Gjin Musa ne pamfletin “Nji Dritare e Re”
Skënder Minxhozi:
S’jua ka fajin Amerika dhe Sorosi, por përjetësia.
Meqë nuk jeni të zotët t’i hiqni me vota ose me gjykata, po i heqim ne! Kjo mund të ishte fraza e pathënë por e nënkuptuar qartë dhe hapur, e administratës amerikane, ndaj goditjeve të para që po jepen në Shqipëri në drejtim të politikanëve më të vjetër të tranzicionit. Një koncept i përforcuar edhe nga deklarata e fundit e presidentit Bajden, në lidhje më ndëshkimin e korrupsionit në rajonin tonë, e cila i vendos në një kontekst të qartë synimet amerikane në këtë pjesë të botës. Në ndryshim nga një president si Donald Trump, i painteresuar në thelb për të pastruar haurët e demokracive të dobëta të Evropës Lindore, Xho Bajden i njeh mirë personalisht dinosaurët politikë të Ballkanit. Kjo është fatkeqësia e dinosaurëve, edhe të atyre me pasaportë shqiptare në xhep.
Menjëherë sapo korpusi i institucioneve të drejtësisë së re ka plotësuar personelin e ka nisur nga puna gradualisht, emrat e parë që kanë nisur të artikulohen janë ata të krerëve më të vjetër partiakë të vendit. Pak rëndësi ka nëse askush nga të përfolurit apo të akuzuarit nuk është ulur akoma në karrigen e të pandehurit. Logjika e procesit të goditjeve që kanë nisur çon padyshim edhe në hetimin apo gjykimin e rasteve më flagrante të korrupsionit, marrjes së jetëve të pafajshme apo veprave të tjera të rënda penale që protagonistët e 30 viteve të fundit kanë konsumuar, pa ju hyrë gjemb në këmbë.
Sali Berisha është shpallur non grata nga qeveria amerikane, Ilir Meta është në procedurë shkarkimi me aprovimin e heshtur të Uashingtonit që dërgon mesazhe të qarta inkurajimi drejt Gjykatës Kushtetuese, ndërsa Prokuroria e Posaçme Kundër Korrupsionit Krimit të Organizuar, kërkoi një muaj më parë rihapjen e hetimeve për ish-ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu për shpërthimin tragjik të municioneve të Gërdecit.
Në pamje të parë këto tre figura politike i bashkojnë shumë pak aspekte që kanë lidhje me politikën aktuale në Shqipëri. Berisha dhe Mediu janë prej tetë vitesh në opozitë dhe bëhen gati të kalojnë edhe katër të tjera në kuadratin e pakicës parlamentare. Ilir Meta është një president i pafuqishëm që lufton i vetëm me një shumicë komode që ja ka ngenë edhe të ndërmarrë dy nisma shkarkimi ndaj tij.
Në raport me pushtetin dhe kompetencat që aktualisht kanë, këto tre figura politike ndoshta nuk do të ishin të parat që do të goditeshin nga vala e pritshme e spastrimit politik që thuhet se do ndodhë së afërmi në Shqipëri.
Por rinovimi dhe rotacioni i elitave në një batak 30 vjeçar si skena politike shqiptare, kanë të tjera kritere e standarte, përtej vulës e firmës së vitit 2021. Fjala vjen, pakkush mund të kundërshtojë faktin se Sali Berisha është politikani më i fuqishëm i tranzicionit shqiptar, por edhe më i akuzuari për ngjarje e faje konkrete. Jo përgjegjësi politike, që lahen me dalje në opozitë, por faje penale që kërkojnë hetim e gjykim të mirëfilltë.
Edhe për Ilir Metën ka pak hapësirë për të anashkaluar faktin se ka qenë i vetmi politikan i lartë që ka pasur të gjitha detyrat më të rëndësishme që një qytetar shqiptar mund të mbajë mbi vete: President, Kryetar Parlamenti dhe Kryeministër. Kurse Fatmir Mediu është sot ndër figurat e pakta të mbijetuara të viteve ’90, ndërkohë që kolegët e tij të partive të ngjashme kanë kohë që kanë dalë nga politika aktive.
Është përjetësia në profesion që këta krerë politikë pretendojnë, mëkati i tyre fillestar, ai më i madhi në sytë e publikut shqiptar e të huaj. Berisha ka në politikë qëkur Helmut Kol sapo ishte dorëhequr nga kancelar i Gjermanisë kurse Margaret Theçer ishte kryeministre e Britanisë së Madhe. Të dy kanë vdekur prej vitesh!
Në një sistem ku pushteti bazohet mbi votën dhe parimin e freskimit të vazhdueshëm të klasave drejtuese, të qëndrosh mbi kalë 30 vjet është shumë. Pafundësisht shumë.
Nuk ka faj as Amerika, as Xhorxh Sorosi se tre figurat që sot ndjehen të rrezikuara në personin e tyre apo të familjarëve të tyre, nuk tregojnë asnjë mëdyshje në lidhje me vazhdimin e karrierave politike, edhe pas tre dekadash. Berisha deklaron se do të jetë në Kuvend në shtator, duke ngarkuar partinë e tij me peshën e rëndë të antiamerikanizmit dhe shkeljes mbi standartet që vetë i ka promovuar këto vite. Ndërsa Ilir Meta deklaron me po aq qetësi se në korrikun e ardhshëm do të kthehet në LSI, sikur të mos ketë ndodhur asgjë.
Është reagimi më i natyrshëm, e madje shumë i vonuar, që në Uashington dhe Evropë të rrudhin buzët nga këto mesazhe mosndryshimi e kokëfortësie që vijnë nga protagonistët me thinja të batakut shqiptar. Prej ku rrjedh edhe seria e goditjeve që Berisha, Meta e të tjerët po fillojnë të marrin, si sinjal i nevojës urgjente që klasa politike të fillojë të rinovohet.
Karriera politike është një angazhim me term kohor, jo një licensë e përjetshme gjuetie. Ka ardhur koha që edhe në Tiranë të nisë “tërheqja” e licensave për gjahtarët më të vjetër e që kanë bërë më shumë dëme…
Sali Berisha është ndër ish-pushtetarët rrallë në Evropë, ndoshta i vetmi, i cili herë pas here rrëfen me një ndjesi mburrje disa nga krimet e tij, duke sfiduar në mënyrë të paprecedentë prokurorinë dhe prej një viti SPAK-un. Përpos dezinformimit, shpifjeve dhe kërcënimeve të përditshme në adresë të kundërshtarëve politikë, Sali Berisha ka pranuar publikisht se është organizatori i disa prej ngjarjeve më të rënda që kanë shënuar pluralizmin shqiptar dhe për të cilat Kodi Penal parashikon deri në burgim të përjetshëm. Nëse zakonisht politikanët mohojnë dhe shfajësohen për akuzat që u bëhen, me Berishën ndodh e kundërta, pranon me krenari, duke i atribuuar vetes krime të ndryshme. Në çdo vend normal të Evropës, kur një pushtetar apo ish-pushtetar pranon hapur kryerjen e një krimi, do të shoqërohej dhe merrej nën hetim sapo të dilte nga studioja televizive. Në Shqipëri, Sali Berisha, vijon të befasojë duke pranuar publikisht krime të reja, pa u shqetësuar nga veprimi i drejtësisë. Po cila janë ngjarjet rënda, për të cilat Berisha ka deklaruar se është autor i tyre?!
“””””””””””””””””””””””””
Fakte dhe dëshmi/ 7 shokët e Ilir Metës në burg dhe në kërkim për korrupsion dhe trafiqe! Sa i besueshëm është Presidenti me ‘petkun’ anti-krim?!
Ilir Meta lidhje të forta me Kastriot Ismailajn i dënuar për pastrim parash dhe mashtrim, kishte të besuar Almir Rrapon anëtarin e bandës mafioze ‘Krasniqi’ në SHBA, mbajti fjalim për nder të Klement Balilit, akuzat për lidhje me Muhammad Obaidul Karim i dënuar me burgim të përjetshëm dhe me personazhe të tjera të botës së aferave dhe krimit.
Shkarkim me valle
-Almir Rrapo, sekretari i Metës, i dënuar në SHBA
Almir Rrapo ishte një nga njerëzit me të besuar të Ilir Metës, kur ky i fundit ishte ministër i Jashtëm, pas nisjes së bashkëqeverisjes me Sali Berishën, në shtator të vitit 2009. Rrapo shërbente edhe si sekretar personal i Ilir Metës. Në duart e tij kalonin të gjitha shkresat, pritjet, përcjelljet, organizimi i takimeve etj. Rrapos ishte pjesë e klanit mafioz “Krasniqi” në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Klani akuzohej për vrasje, zjarrvënie, pastrim parash, trafik ndërkombëtar droge, grabitje me dhunë etj. Rrapo kërkohej në SHBA për krimet të rënda, ndërkohë që shërbente në zyrën e Metës. Historia e Rrapos dihet. Ai u arrestua në korrik të vitit 2010, në Ambasadën Amerikane në Tiranë dhe u ekstradua me urgjencë në SHBA, ku u dënuar me 6 vjet burg, pasi bashkëpunoi me drejtësinë dhe pranoi të gjitha krimet. Meta ka deklaruar se nuk dinte gjë për të shkuarën e Rrapos, të cilit i kishte besua detyrën e sekretarit.
-Klement Balili, baza e LSI-së në Sarandë, i dënuar si bos droge
Klement Balili njihet si ‘Eskobari i Ballkanit’, një bos ndërkombëtar droge. Deri ku u godit falë investimit të DEA-s amerikane dhe u shpall në kërkim në maj të vitit 2016, Balili ishte njeriu kyç i Lëvizjes Socialiste për Integrim në Sarandë. Balili u dënuar në nëntor të vitit 2019 me 15 vite burg, por në aplikim të gjykimit të shkurtuar, dënimi i u bë 10 vite burg. Balili ishte drejtor i transporteve në Sarandë, i propozuar nga LSI-ja. Ilir Meta e ‘nderoi’ Balilin kur inauguroi hotelin “Santa Quaranta” në Sarandë, hotel i cili më pas u konfiskuar nga drejtësia si i ndërtuar me para droge. Në vitin 2016, pak ditë para se Balili të shpallej në kërkim, Ilir Meta mbajti një fjalim epik në derën e hotelit të ‘Eskobarit të Ballkanit’. Më pas, fjalimin e zhduku. Edhe për Balilin, Meta ka deklaruar se nuk kishte informacion për të shkuarën e tij.
-Muhammad Obaidul Karim, i dënuar me burgim të përjetshëm
Muhammad Obaidul Karim është një biznesmen kontrovers nga Bangladeshi, i dënuar me burgim të përjetshëm në vendin e tij për korrupsion dhe mashtrim. Ai ka qëndruar vetëm 64 orë në Shqipëri, po kaq ka mjaftuar që të marrë nënshtetësinë shqiptare si VIP, me firmën e Bujar Nishanit, në vitin 2014, në mënyrë të dyshimtë dhe sigurisht me ndërhyrje nga personazhe të politikës së Tiranës.
Prej vitesh, kompania prestigjioze norvegjeze “Frupor” kishte shfaqur interes për të ndërtuar një fermë të madhe në Komunën Topojë të Fierit. Investimi kapte shifrën e 22 milionë eurove ndërsa do të punësoheshin mbi 1300 persona.
Për këtë investim kishte shfaqur interes të madh edhe Ilir Meta, i cili shkoi personalisht të vizitonte vendin ku do ndërtohej femra moderne. Në korrik të 2015, Ministria e Bujqësisë, me në krye ministrin e Metës, Edmond Panariti, hapi procedurat për dhënien e tokës bujqësore me qira me sipërfaqe prej 1146 hektarë. Norvegjezët dorëzuan ofertat, projektin dhe të gjithë dokumentacionin.
Ditën e hapjes së ofertave, shfaqet befas, si një rrufe në qiell të hapur, Muhammad Obaidul Karim, me kompaninë “Agri Product Europe”, e cila shfaq interes për të njëjtën pronë. Kompania nuk ishte dëgjuar më parë dhe as që kishte pasur kontakt me Ministrinë e Bujqësisë. Dhe Muhammad Obaidul Karim del fitues, pa projekt, pa kapacitet financiar dhe në mënyrë të rrufeshme.
Norvegjezët u larguan të zhgënjyer dhe humbën investimin vetëm se nuk pranuan të bëheshin pjesë e dallavereve të pushtetarëve shqiptarë. Përfaqësuesi i kompanisë norvegjeze në Shqipëri, Bujar Zhuri, një nga biznesmenët më të suksesshëm shqiptar në Norvegji, ka deklaruar se pas Muhammad Obaidul Karim fshihet Ilir Meta. “Bujar Nishani nën ndikimin e Metës dhe E. Panaritit i dha nënshtetësinë shqiptare për vetëm 64 orësh qëndrimi në tokën shqiptare, edhe pse dyshohet se ishte një pastrues i parave edhe të organizatave terroriste islamike. Tani me bekimin e Bekimitm nipi i Mendu Thaçit, ka hedhur ne gjyq shtetin shqiptar, Ministrinë e Bujqësisë, dhe i kërkon një dëmshpërblim prej 1 milionë eurosh”.
Në fakt, a mundej që Ministria e Bujqësisë, në atë kohë në duart e Ilir Metës, të bënte një manovër të tillë pa miratimin e kreut të LSI-së?!
-Kastriot Ismailajn, i dënuar për mashtrim
Kastriot Ismailajn është dënuar në vitin 2017 me 11 vite burg për “mashtrim me pasoja të rënda” dhe “pastrim të produkteve të veprës penale”. Gjykata ka urdhëruar edhe sekuestrimin e 5 milionë eurove. Ai ishte administrator i kompanisë DIA, e ngarkuar për mbledhjen e borxheve të CEZ, ku u përfshi në një skemë mashtrimi, duke shkatërruar edhe raportet mes shtetit shqiptar dhe CEZ, me kosto të madhe për buxhetin e shtetit.
Sipas të gjitha dëshmive, Kastriot Ismailaj ishte njeriu i besuar i Ilir Metës.
Jozef Hejsek, ish-shefit ekzekutiv të CEZ, ka akuzuar Ilir Metës se kishte rekomanduar Kastriot Ismailajn si “njeriun e tij të besuar” për mbledhjen e borxheve të vjetra për llogari të CEZ Shpërndarje dhe se Ismailaj konsiderohej aleat i kryeministrit të atëhershëm Sali Berisha. Në atë kohë Meta ishte ministër i Jashtëm. Për këtë aferë, Berisha ka kërkuar që Ilir Meta të merrej i pandehur, por kur pa se që të dy dilnin zbuluar, u tërhoq.
Në qershor të 2019, Shqiptarja.com publikoi një investigim serioz, ku Ilir Meta, një ditë para zgjedhjeve te 2009, i kërkon me urgjencë Kastriotit një shumë prej 200 mijë euro.
Ndërkaq, gruaja e Kastriot Ismailajt, Vojsava, ndër të tjera ka rrëfyer se “Ilir Meta dhe bashkëshortja e tij, Monika, shpesh herë vinin në shtëpinë tonë. Kemi kaluar shumë dreka dhe darka së bashku: Ilir Meta i kishte forcuar lidhjet me Kastriotin që në kohën e krijimit të FRESH-it. Kastrioti kishte ndërmjetësuar edhe pajtimin e Ilir Metës me Fatos Nanon dhe ky është një fakt i njohur publikisht. Për t’ju rikthyer historisë së CEZ-it, po sjell vetëm një shembull: ka qenë pikërisht Ilir Meta, që pasi kishte realizuar uljen e çmimit të energjisë, i kërkonte Kastriotit që t’u kërkonte çekëve që ta shpërblenin atë, pra Ilirin, me pretendimin se ai i kishte bërë të fitonin miliona euro. Mjafton që të shohësh SMS-të që Ilir Meta i dërgonte Kastriotit në vitet 2010, 2011 dhe e kupton lehtësisht këtë. Kastrioti ka qenë gjithashtu shpesh nën presion për të dhënë para nga bizneset e tij, për të ushqyer fushatat elektorale”.
Çuditërisht, drejtësia shqiptare vijon të heshtë përballë këtyre fakteve.
-Nikolla Gruevski, i arratisur në Hungari
Në fund të vitit 2018, ish-kryeministrit i Maqedonisë së Veriut, Nikolla Gruevski, u arratis pasi u dënua me dy vite burg për korrupsion. Ai kërkoi strehim politik në Hungari. Gruevski njihet për miqësinë e fortë me Ilir Metën. Megjithatë, ky u fundit e kritikoi për arratisjen, duke pohuar se “Çdo politikan, aq më tepër politikan me përgjegjësi të mëdha siç është rasti në fjalë, nuk duhet t’i shmanget as drejtësisë dhe as luftës politike. Kemi raste dhe në Shqipëri, kur ka pasur burgosje që janë konsideruar politike dhe janë përballur”.
-Halit Shahini, i dënuar për vrasje
Në vitin 2015, një raport sekret i OSBE, i cili rrodhi në media, trazoi politikën shqiptare. Raporti sillte informacione të mbledhur në mënyrë operative mbi veprimtarinë e figurave politike shqiptare. Në raport ndër të tjera thuhet se “Halit Shahini, ortak dhe korrier i Metës, dyshohet të ketë lidhje të forta me grupe kriminale në Shujak, të përfshira kryesisht në trafikun ndërkombëtar të drogës”. Halit Shahini është një personazh i botës së krimit dhe pranë politikës. Në vitin 2014, Halit Shahini është dënuar me 23 vite për vrasjen Bujar Barçit, pas mosmarrëveshjeve për një disa investime në ndërtim.
-Isuf Berberi, në kërkim për korrupsion
Në tetor të vitit 2020, Policia e Shtetit ka shpallur në kërkim biznesmenin Isuf Berberi, për aferë korruptive në AKBN, duke i shkaktuar një dëm prej 1.5 mln USD dëm shtetit shqiptar. Berberi njihet për lidhje të afërta me Ilir Metën dhe partinë e tij. Madje Meta dhe Berberi kanë ndarë me publikun edhe takimet e tyre miqësore, duke publikuar foto, ku pozojnë pranë njëri-tjetrit. Sigurisht edhe për këtë Meta duhet të ketë një alibi.
“””””””””””””””””””””””””””Plator Nesturi 
Kontrasti midis imazheve idilike të valleve dibrane në Presidencë dhe seriozitetit të kartonave të kuq në parlament për shkarkimin e Presidentit nga detyra, ishte dhe shembulli më i qartë i qasjeve të ndryshme që kanë për shtetin insitutucionet e caktuara. Ansambli artistik Dibra ishte thjesht dekori i mendësisë së vjetër që “dhe në gojë të ujkut hedhim valle”. Mendësi që na largoi dhe armiqësoi me botën, që i shërbente në mënyrë hipokrite madhështisë së liderit, dhe që gjithsesi një ditë do të largohej me zvarritje nga historia e vendit. Ilir Meta u shkarkua. Nuk është më President i vendit megjithëse për këtë duhet edhe vendimi i Gjykatës Kushtetuese. 104 vota që e shkarkuan ishin shumë më tepër se nga 87 votat që e vendosën si President katër vite të shkuara. Krijohet kështu precedenti i parë në historinë politike shqiptare që një president shkarkohet nga detyra dhe kjo ndodh me personazhin që ka arritur të kapë postet më të larta të shtetit më shumë se askush tjetër.
Megjithëse njeriu më i investuar në poste politike, kryeministër, kryetar kuvendi e president, pakkush i ka dalë në mbrojtje në gjithë këto ditë Ilir Metës. Jo në kuptimin e kosoreve dhe sfurqeve, siç shprehej ish presidenti gjatë fushatës elektorale, por as në deklarata publike. Madje shumë ish-shokë të tij ishin më shumë se kundër, që nga Majko e deri te Braho, përveç ndonjë miku të ri si Maliqi. Për teprimin në ndërhyrje gjatë fushatës elektorale dhe për deklaratat nervoze e pa ekuilibër në muajt e fundit, pak kush mund të kish guximin ti justifikojë. Madje as Partia Demokratike. Në deklaratën e fundit të saj PD merrej vetëm me procedurën e shkarkimit të Presidentit, të cilën e quan antikushtetuese me arsyetimin se zgjedhjet e 25 prillit kanë formatuar në sfond një parlament tjetër që do të hyjë në fuqi në muajin shtator. Por as PD nuk shkruan një rresht të vetëm se presidenti nuk ka shkelur ligjin dhe se qenka në të drejtë të vet siç paska vepruar. Madje deklarata zyrtate e selisë blu as ia ka përmendur emrin askund Ilir Metës, por është marrë thjesht me fatin e Presidencës. Më shumë se kaq si shpërfillje për fatin personal të Metës as që mund të pritej nga partia me e madhe e opozitës. Veç të futej me anë të Mziut në vallen dibrane, si shfaqja e fundit në nder të ish presidentit. Valle, që gjithsesi, i janë bashkuar me dëshirë virtualisht shumë protagonistë të të gjitha kaheve politike e që i janë gëzuar largimit të Metës./ Fjala.al
