IRONI FATI
Ti dashuri e pafajshmja
Që rrugës nxjer gjëmba
Ti që shndërohesh, fiksim
Kur do bëhesh më e rrezikshmja
Qëndron pezull me forcë graviteti
Sillesh më e ëmbëla
Mbyll arkivol dëshirash
Je më e pashmangshmja!
Me intuita të pa skrupullta
Verbohesh nga xhelozia
Jepesh,ndjenjës e zjarrta
Ironi fati,ekstrem e pa fata!
Prej teje humbet shpresa
Urrejtja nuk mer rrugë
Kur të shoh ty..,vjen abstraktja
Ti mbyt heshtjet, në pus !
Mirela Ropi 30.6.2019
“”””””””””””””””
HUMBI SHPRESA
Ngeci në mes, ky zhgënjim
Një kafe pluhur pa shije
Nëse do të mbijetosh pa frik
Qëndro larg errësirës time
Të vendosësh TI, për këtë jetë
Është padrejtësi,vërtet gabim
I hezitoj thënjes të dua, në fletë
Humbi dita , shpresë ska kuptim
Trishueshëm dritares të ngrirë
Njëri pas tjetrit godasin mendimet
Mbytin pranverën e shpirtit jetim
Që përciell me zor ditët e pritjes
Trurit ,bluhen efektet e njohjes
Ankthi ,pasioni rrëmben ndjenjën
Labirintheve të së padukshmes
Botës hyjnore,jeta vendos vlerën !
Mbështjell dhuratës,gjeta forcë
Sa herë hasemi,dalloj mimikën
Dashuria, vendos të plagosë
Flladi,sjell vërtetësi dhe ikën…
