Harruar.
Do vijë një kohë do kesh harruar ,
Mes letrash shkruar mbi tastjerë,
Ca tufa fjalësh dashuruar,
Ndarë në rrokje një nga një .
Premtime yjesh larg horizontit,
Hidheje grepin e grepi boshë,
Me lot e dhimbje përse e humbe,
Mbas çdo pije kujtim do mbesë.
Brënda flluckave hije vetes ,
I bënë sa herë, veten gënjenë,
Më kotë mundohesh ti bësh vend vetes,
Ekujlibrin s’mundë ta gjeshë.
E koha iku e vitet bashkë,
Gungosur ulur në një cepë,
Bastunin shok do keshë përdore,
Dhe se rrëzohesh ai s’të ngreh.
Sava Fezga Branko
2/03/2022
“””””””””””””””””
Indiferenca
Jeta na ka afruar,shum mundësi,
Mundohesh pafund që t’i kapësh,
Lodhesh në çdo kohë duke vrapuar,
Por ajo të ikën në të qintën e sekondës.
Çfar’presim që të jemi të lumtur,
Mes fjalve që shpesh na lodhin,
Një lule,a’një dhurat e vogël,
Të duket se të dhanë gjithë botën.
Indiferenca është dhunti e të gjithve,
Sikur të mundim t’a shkulnim këtë,
Ne do ndjeheshim më të lumtur,
Se jeta Shum’ e shkurtër na qënka.
