RRUGA E JETËS
Fëmijet e mi
Disa mesime do t’i mesoni shpejt
Të tjerat do ju marin kohë
Përpjekjet tuaja do ju bëjnë
Më të fort ankimi është humbje ne kohë
Mos shtrembëroni udhën tuaj
Për të mos hyr në rrug qorre
Gabimet do ju qojn në humnerë
Bëhuni besnik të së ardhmes
Drejt rrezeve të lindjes së djellit
Të tjerët nderoni ashtu si
Dëshironi për vetën tuaj
Hapni shtigje kur bën terr
E ardhmja është në duart tuaja
Asgjë me vlerë nuk është e lehtë
Mirnjohës për lindjen e djellit
Stoik para ligësive
Që e nesërmja tu sjell dritë
JETA ËSHTË PËRBALLJE
Vlen për aq sa është e lehtë
Të kesh knaqësi kur ndigjohet
Kënga e kur hapëron buzëqeshja
Jeta është perballje
Me batica e zbatica
Dhe shpesh ndjell dhe lotin
Humbjet, fitimet , bamirësitë
Edhe mëkatet shpesh joshin
Shpirtin tonë,
Virtytet tona edhe fatet
Që koha na i sjell
Jan të ëmbëla edhe të hidhura
Po ti hedhim në zjarr të gjitha keto
Le të bëhen shkrumb e hi
Ky është nderi i tokës
Èshtë nderi i jetës
Eshtë dëshira e mundi
Janë ata që digjen për të
Na driquar jetën që ne jetojmë,
SHKRIM NË NJË FLETË
Nëse nuk me ndigjoni zerin
më kërkoni
Mos më lini të tretem
Heshtja ka kapluar shpirtin
e dora dridhet
Mban lapsin e shkruan
Fjalë nuk mbeti e pa thënë
çfarë të flasim
E syri shef vetëm mjerimin
Lulet po humbin aromen
lumi po shtjeron
Toka lageshtin nuk po e mban më
Të reshurat janë pakësuar
të moshuarit nuk respektohen
Ç’po ndodh askush nuk edi
Mjerimi ka kapluar njerzimin
pasurija syt po na i verbon
Inati, xhelozit po shtohen
Po treten, pa fjal, dhe në heshtje,
po mbeten vetëm një
Shkrim në një flet
