MASHTRUES
Më shpirt, jam munduar
Në jetë të japë , më të mirën
Dhe pse kurrë, s’ kisha menduar
Që një ditë, do m’ lendojne zemrën
Sa herë e herë, jam mashtruar
Mbyllja sytë, përtej t’vërtetës
Ulja kokën, si kur nuk pashë
Se s’ma kishin, kurrë më t’keqe
Disa njerzëve, ju besova
Vetën timë, për ta lendova
Se kush qen, e mesova vonë
Më vjen keq, që humba kohën
Tani ora, për ju ndaloj
Do të ja ditikoj, vetës timë
Nuk kam kohe, për ju t ‘mendoj
Tani që u’ mesova, nga mashtrimet
G Deda;
“”””””””””
ZBRITE NGA QIELLI
Te dua ashtu, si dita e pare
Asgjë nga ajo ditë, nuk ka ndryshuar
Kjo botë mëkatarë, larg na ka ndarë
N’ heshtje më rrin shpirti, i permalluar
Botën pa ty, z’ do ta njihja kurrë
Tek ti gjeta veten, kishtë veç mirësi
Si nga qielli zbrite, e t’ sollen”perendite
Hyrë në zemrën time, e gjeta lumturin
Mes ziarreve jam djegur, shpesh herë pa kuptuar
Kjo që ndodh mes nesh, është një ndjenjë e rrallë
Në jetë si asnjëherë, më parë” kurrë s’ kam dashuruar
Je ilaç i rrallë, qe në shpirtit m’ shëron çdo plagë”
G Deda “
“”””””””””””
DITËLINDJA
Sapo kaloj, dhe nje vit tjetër
Peshën mbi supe, po e ndjej
Sot i mbusha, gjysem shekulli
Qe nga dita, kur erdha në jetë
E nisa jetën, plotë me ëndërra
Rrugës gjeta, shumë pengesa
Asnjëherë, nuk bera mbrapa
Dhe pse rruga, ishte me dredha
Kam kaluar, nëpër dallgë
Në mes të detit, jam gjend i vetëm
Ndihmë kërkova, askush s’me dha
Me forcën timë, kam dal në breg
Me forcë dhimbjet, i perballova
Shpeshherë gjuhën, e kam kafshuar
Sa herë dhëmbët, i shtrëngova
Me shumë nga plagët, jam lënduar
Mos me thoni, pse po shkruaj
Do të shkruaj, sa të kem jetë
Te lesh gjurmë, ne dhe të huaj
S’ka qenë jo, për mua e lehtë
As’gjë n’kët jetë, nuk gjeta shtruar
Te gjitha i bëra, më djersë të ballit
Ndërtova jetën, me këto duar
Pa ja shtrirë kurrë, dorën djallit”
G Deda;
