VEÇ ME TY
Ulëm e peshqillem, ne krevat
Sytë s’më mbyllen, e gjumi më ikën
Për ty bëhem, gjithnjë merak
Të mendoj natën, e të mendoj ditën
Shum milje, larg të dy na ndajnë
Zemrat po vuajne, në pafundësi
Për nje gje, t’jesh e “sigurt” e dashur
Do të jem i joti, si dje e sot e në përjetësi
Në krahët e tua, mengjeseve dua të zgjohem
Me perqafime ledhatime, e shtrënguar fort
Mes ndjenjave të thella, të dy të dehemi
Zemra dhe shpirti, veç më ty mua ma don”
G Deda;
“””””””””
SI LULË PRANVERORE
Të dua siç je, pa thënë një fjalë
Si lule pranverë, që mbin ngadalë
Aromën lëshon, me petalet e tua
E me ngjyrat e ndezura, me rrembeve mua
Je futur thell, jeton në brendësi
Gjithë kohës mendoj, vetem për ty
Vonë të kerkova, me mund të gjeta
Nga dita që të njoha, me ka ndrishu jeta
Je zambaku im, çdo kohë jeton me mua
Çdo petale do të puth, së vertet të dua
Frikë kam të dashuroj, se z’dua të lendohem
Po për ty o shpirt, malli më shume shtohet
Mendoj trupin tënd, si një lule bore
Dua të të josh, të shkrij si akullore
Bashkë më ty, të shkrihem edhe unë
Sa orët të zgjasin, të kthehen në vite pafund”
G Deda;
“””””””””
MASHTRUES
Më shpirt, jam munduar
Në jetë të japë , më të mirën
Dhe pse kurrë, s’ kisha menduar
Që një ditë, do m’ lendojne zemrën
Sa herë e herë, jam mashtruar
Mbyllja sytë, përtej t’vërtetës
Ulja kokën, si kur nuk pashë
Se s’ma kishin, kurrë më t’keqe
Disa njerzëve, ju besova
Vetën timë, për ta lendova
Se kush qen, e mesova vonë
Më vjen keq, që humba kohën
Tani ora, për ju ndaloj
Do të ja ditikoj, vetës timë
Nuk kam kohe, për ju t ‘mendoj
Tani që u’ mesova, nga mashtrimet
