Imer Hysa

UNI I EGER

Roman i autorit Ervin Hysaj.

Romani “UNI I EGËR” i shkrimtarit dhe poetit kurbinas Ervin Hysaj, në dukje me një titull disi intrigues, të shtyn kureshtjen për ta lexuar pa ndalesē.

Ai unifikon pak a shumë natyrën e vetë autorit, pavarsisht përmbajtjes ku trajtohet historia e dashurisë së dy adoleshentëve në një shkollë të mesme dhe rrethit të tyre shoqëror.

Nuk është pak të thuhet se aty nuk trajtohet thjeshtë një histori dashurie, pasi ka shumë më tepër. Është mbi të gjitha një fotografi e saktë e vetë kohës, e problematikave që zgjasin e zgjasin në historitë e të rinjve Shqiptarë.

Shkrimtari, dhe pse e ka shkruar këtë vepër që në vitin 2010, rreth moshës 21-22 vjeç, (kam patur fatin ta lexoj dorëshkrim që në atë kohë), nuk ka lënë pa përmendur edhe atë pjesë që quhet korrupsion dhe që rëndon kaq shumë edhe tani në shoqërinë Shqiptare. Një shoqëri ndoshta jo e pasur ekonomikisht, por që në romanin UNI I EGËR trajtohet me një delikatesë dhe pasion të madh.

Ervini shkruan me shumë pasion, ka një rrjedhshmëri tepër të ëmbël në fjalitë e sakta dhe figurative të këtij romani, që është edhe i pari në prozën e gjatë të autorit. Vjen si një kumbim i një djaloshi të ri që artin ka zgjedhur si armën e vetme për t’u ndeshur me botën e mbrapshtë, e ndoshta edhe për të fituar.

E gjithë ajo që trajtohet në roman rrjedh krejt natyrshëm, i ngjan vërtetë asaj fotografisë që i bëhet befasisht një momenti kohor, por që mbetet pastaj një tablo që i shkon çdo kohe, pasi gjithmonë ka rini, probleme, sfida, dashuri të humbura e të fituara, tabu të thyera, pra ka jetē të zhurmshme.

Nga leximi i romanit del natyrshēm bindja se të rinjtë Shqiptarë i thyejnë tabutë kur duan, edhe duke humbur diçka nga jeta e tyre.

Në këtë roman shumë nga veprimet e personazheve nuk janë pozitive, por janë të ndiera, ato dalin vrullshëm nga zemrat e tyre për t’u njësuar pastaj me realitetin. Nuk është detyrim që një dashuri të quhet e bukur vetëm nëse dy persona kalojnë jetën bashkë, e bukur ose mbresëlënëse është ajo çfarë mbetet në kujtesë.

Romani UNI I EGËR, mund të ngjajë kontradiktor vende-vende, dhe autori është i vetëdijshëm për këtë, por kjo e bën vepren e Ervinit si një gjurmë që nuk fshihet, në kujtesën e lexuesve por edhe të asaj letrare.

(Romanin dhe vëllimin poetik të autorit mund ta gjeni te Hipermarketi Sali Lika Laç dhe Librari Kuvendi Lezhë)

“””””””””””

TAKIMI ME KOLEGUN DHE FJALET ME BENDE

Me mikun tim nga një fshat i largët verior kisha vite pa u parë, pothuajse që nga viti 1985 kur kishim mbaruar fakultetin. Rastësia e solli të takoheshim në Institutin e Kërkimeve Veterinare duke dorzuar material për analiza laboratorike.

-Nga vjen? e pyeti doktoresha që pranonte fletë shoqërimet.

-Nga Dibra i tha qetë ai. Ju jeni fermeri?

-Jo jo, jam Mjeku Veteriner, kam ardhur ta sjellë vetë materialin pasi me shenjat e sëmundjes së kësaj kafshe nga kam marrë materialin biologjik kam dhe të tjera.

Sapo ai mbaroi bisedën me doktoreshën unë ju drejtova.

-Mos jeni gazetari?.

– Po, ai jam, po ju me siguri jeni Doktor Hysa nga Laçi, dyshova sapo ju pashë sa pak paski ndryshuar, thinjat dhe pak rudha s’ta paskan ndryshuar fare paraqitjen e dikurshme.

Lëri komplimentat se tashmë jemi pjerdhur, i thashë me shaka dhe u përqafuam përzemërsisht duke i fërkuar shpatullat njëri tjetrit.

Sa vite kishin kaluar, me të unë kisha miqësi, ishte një vit para meje në fakultet, por na lidhte shumë edhe krijimtaria letrare, redaksia e gazetës Studenti i Bujqësisë, për ne ishte bërë shtëpia e dytë.

Dorzuam materialet për analiza dhe te bari pranë Institucionit pimë kafen e shumpritur, them të shumpritur pasi shokët e fakultetit i sillja ndërmend herë pas here, dhe ata që shkruanin akoma më shpesh, pasi shpesh herë shfletoja gazetat e revistat ku ne kishim botuar.

-Si të ka ecur puna doktor? më pyeti per nje moment.

-Mirë i thashë, pothuajse jam stabilizuar, Dy herë më kanë hequr nga puna për bindje politike, dhe pse s’jam marrë me politikë, por varja, profesioni ynë nuk të len pa punë, tashmë jam stabilizuar në Drejtorinë e Bujqësisë së rrethit, po bëj ca vite. Pothuajse nuk kam ndryshuar asnjëherë profesionin dhe nuk jam përzier fare në politikë.

-Gëzohem doktor që je mirë dhe të uroj suksese, që ja paske gjetur çelsin punës. Kjo politika na mori në qafë.

-Është një fenomen i çuditshëm doktor i thashë, duke mos qenë në asnjërën parti, të majtët më quajnë të djathtë dhe të djathtët të majtë, veçanërisht në periudhën para dhe pas zgjedhjeve.

Qeshi dhe me atë zgjuarsinë prej dibrani më tha:

-E di si është puna jonë doktor? Ne jemi si puna e atij gjelit në kotec, kur të vjen një mik e ther për respekt dhe ai nuk është më nesër. Edhe ne ashtu jemi, do zoti që politikanëve tonë nuk ju”vjen një mik per darkë” se do jemi gostija e tij dhe të nesërmen nuk do jemi më.

Qesha me lot. Je shumë i saktë koleg i dashur

U ndamë duke marrë me vete shijen e një bisede të përzemërt dhe kënaqësinë e fjalëve të odave të burrave që në krahinën time quheshin “fjalë me bende”

Imer Hysa

UNI I EGER

Roman i autorit Ervin Hysaj.

Romani “UNI I EGËR” i shkrimtarit dhe poetit kurbinas Ervin Hysaj, në dukje me një titull disi intrigues, të shtyn kureshtjen për ta lexuar pa ndalesē.

Ai unifikon pak a shumë natyrën e vetë autorit, pavarsisht përmbajtjes ku trajtohet historia e dashurisë së dy adoleshentëve në një shkollë të mesme dhe rrethit të tyre shoqëror.

Nuk është pak të thuhet se aty nuk trajtohet thjeshtë një histori dashurie, pasi ka shumë më tepër. Është mbi të gjitha një fotografi e saktë e vetë kohës, e problematikave që zgjasin e zgjasin në historitë e të rinjve Shqiptarë.

Nga leximi i romanit del natyrshēm bindja se të rinjtë Shqiptarë i thyejnë tabutë kur duan, edhe duke humbur diçka nga jeta e tyre.

Romani UNI I EGËR, mund të ngjajë kontradiktor vende-vende, dhe autori është i vetëdijshëm për këtë, por kjo e bën vepren e Ervinit si një gjurmë që nuk fshihet, në kujtesën e lexuesve por edhe të asaj letrare.

(Romanin dhe vëllimin poetik të autorit mund ta gjeni te Hipermarketi Sali Lika Laç dhe Librari Kuvendi Lezhë)

Imer Hysa

“””””””””””

Me mikun tim nga një fshat i largët verior kisha vite pa u parë, pothuajse që nga viti 1985 kur kishim mbaruar fakultetin. Rastësia e solli të takoheshim në Institutin e Kërkimeve Veterinare duke dorzuar material për analiza laboratorike.

-Nga vjen? e pyeti doktoresha që pranonte fletë shoqërimet.

-Nga Dibra i tha qetë ai. Ju jeni fermeri?

-Jo jo, jam Mjeku Veteriner, kam ardhur ta sjellë vetë materialin pasi me shenjat e sëmundjes së kësaj kafshe nga kam marrë materialin biologjik kam dhe të tjera.

Sapo ai mbaroi bisedën me doktoreshën unë ju drejtova.

-Mos jeni gazetari?.

– Po, ai jam, po ju me siguri jeni Doktor Hysa nga Laçi, dyshova sapo ju pashë sa pak paski ndryshuar, thinjat dhe pak rudha s’ta paskan ndryshuar fare paraqitjen e dikurshme.

Lëri komplimentat se tashmë jemi pjerdhur, i thashë me shaka dhe u përqafuam përzemërsisht duke i fërkuar shpatullat njëri tjetrit.

Sa vite kishin kaluar, me të unë kisha miqësi, ishte një vit para meje në fakultet, por na lidhte shumë edhe krijimtaria letrare, redaksia e gazetës Studenti i Bujqësisë, për ne ishte bërë shtëpia e dytë.

Dorzuam materialet për analiza dhe te bari pranë Institucionit pimë kafen e shumpritur, them të shumpritur pasi shokët e fakultetit i sillja ndërmend herë pas here, dhe ata që shkruanin akoma më shpesh, pasi shpesh herë shfletoja gazetat e revistat ku ne kishim botuar.

-Si të ka ecur puna doktor? më pyeti per nje moment.

-Gëzohem doktor që je mirë dhe të uroj suksese, që ja paske gjetur çelsin punës. Kjo politika na mori në qafë.

-Është një fenomen i çuditshëm doktor i thashë, duke mos qenë në asnjërën parti, të majtët më quajnë të djathtë dhe të djathtët të majtë, veçanërisht në periudhën para dhe pas zgjedhjeve.

Qeshi dhe me atë zgjuarsinë prej dibrani më tha:

-E di si është puna jonë doktor? Ne jemi si puna e atij gjelit në kotec, kur të vjen një mik e ther për respekt dhe ai nuk është më nesër. Edhe ne ashtu jemi, do zoti që politikanëve tonë nuk ju”vjen një mik per darkë” se do jemi gostija e tij dhe të nesërmen nuk do jemi më.

Qesha me lot. Je shumë i saktë koleg i dashur

U ndamë duke marrë me vete shijen e një bisede të përzemërt dhe kënaqësinë e fjalëve të odave të burrave që në krahinën time quheshin “fjalë me bende”

LINI NJË PËRGJIGJE Anulo përgjigjjen

SHKRIMET E FUNDIT