MUZGU RENDUR DERË MË DERË
Muzgu rendur derë më derë,
shakuj bronxi marrë me vete,
si s’u lodh…të vetmen herë,
shtrirë liqenesh…edhe dete…
Nëpër dete…dallgë-derdhur,
fund e krye…rënë në gjumë,
shkon kudo shkumë-bredhur,
ngjyrë-purpurt lum më lumë…
Lum më lumë…si një varkë,
ecur drejtë…e keq ananuar,
muhaxhirë…i zënë në çarkë,
territ ngutur…shtat-pushuar…
Shtat-pushuar…porsi kusari,
çdo pëllëmbë…dhe çdo cep,
s’është i fundmi…e as i pari,
që shumë mer…e asgjë s’jep…
Luan Sheshi : 21 shtator 2026..
“””””””””””””””””””
PERËNDESHË E NGAZËLLYER…
Perëndeshë e ngazëllyer,
rrezet-bredhurat veshur ke,
në mes reshë shëmbëllyer,
asnjë fjalë kurrkujt s’ia the…
Ç’të qëndisën vellon yjet,
shurdhur veshët…nata ka,
vallen nisur…gëlojnë pyjet,
vrarë vetmitë…e jo shaka…
Erë e lehtë lundron valësh,
krushk i parë batica ngritur,
hovin më s’mund ta ndalësh,
brigjesh sulur…krejt papritur…
Perëndeshë e ngazëllyer,
retë zërmake…ke për pajë,
rreth dilemash…rrëkëllyer,
syçkat qepura…si në fajë…
Luan Sheshi : 20 shtator 2026..
“”””””””””””””””””””””””
KORTEZH VJESHTOR…
Vjeshtë e artë mëkatare,
bredhur lulesh ledhatuar,
cipë në faqe s’paske fare,
gjokse-pyjesh…tjetërsuar…
Dhe pastaj nis të vozosh,
sorrollatur nëpër mjergull,
gjelbërimin të mashtrosh,
dufin shfrynë, thyer rregull…
Verë-ikura mëri s’mbanë,
tutje-t’huve…e përpëlitur,
bisqesh vesa ngre kalanë,
zanë e verdhë kryengritur…
Vjeshtë e artë mëkatare,
nëpër bahçe qesëndisur,
cipë në faqe s’paske fare,
lot mëngjesesh…kollarisur…
Luan Sheshi : 20 shtator 2026..
