Ana ishte nxense ne klasen e shtate,ajo jetonte ne nje fshat disa kilometra larg nga qytet .Deri ne klasen e gjashts shkollen e kishte bere ne fshat,ndersa klasen e shtat e nisi ne qyterin e vogel ,sepse per asyje te levizjeve te shume familjeve shkolla tetvjecare u mbyll sepse nuk kishte numrin e duhur ne shkolle.
Ajo udhtonte me nje autobuz te linjes,megjithse ajo ishte shume korrekte,ky udhetim bente qe ajo te shkonte edhe me vones ndonjhere.
Atje Ana ishte ne nje shoqeri te re, qe pak ajo i njifte po keshtu as ata nuk e njinin.
Ajo ishte nje vajze shume e zgjuar teper korrskte,dhe mesonte ne menyre sistematike.
Ky sukses i Anes nuk.u pelqentd nje pjes te shoqeve te saj dhe shpesh doin qe ta vunin ne lonje.
Kepucet e thjeshra qe kushte Ana megjithse i pastronte ,perseri mbetej shenja e baltes qe tregonte qe vinte nga fshati.
Ajo shikonte shpesh qendrimin e disave ne klas,qe mbas shpine qeshnin me balten e saj
.Kjo e kishte vrare shpirterisht,po veten nuk e kidhte dhene asnjhere.
Nje dit mesuesja ne oren e letersis u foli qe te krijonin nje hartim.me teme te lire.
Ana u mendua dhe tha qe une do te flas per balten,qe tme kuptojne dhe ato qe sme njohin.
Tema e hartimit e vendosi:
“Era e baltes time!”
Une jam Ana pak e njoher per ju, ashtu si jini dhe ju per mua.Ju po me paragjykoni,une jo!
Po une jetoj ne fshat,dhe kam kuptuar qe dikush bezdiset nga balta e kepuces time.
Dhe juve ashtu si mua u mban ere kepuca,po kepuca juaj mban era smok,une nuk ju para gjukoj.
Une do tu flas pak per eren e kepuces time.
Me pelqen ballta, ajo thone qe eshte me e ember se mjalta.
Mua me pelqen balta,atje kam lindur,atje jam rrigur gjithe keto vite,ajo me ushqen mua,ushqen prindrit e mij.,aty prehen gjyshirit e mij.
Me pelqen era e saj,kur trakrori bucet ne ara,kur e kthen token ne plisa e brazda.
Me pelqen kur zetori leson.keto plisa e brazda.
Kam qef kur shikoj bujkeshen te hedhin faren.,me pelqen era e fares kur bashkohet me ate tymin e tokes.
Une kaloj neper ato are.,e shikoj tere kenaqsi kur gruri sapo del mbi tok,mua me mbushet syri tere gjelberin.E di sa bukur eshte kur shikon grurin e rritur e nga ai del lepuri e fshiet ne ferra.Rritet gruri une e shikoh perdit kur ai nxjerr kallin,me pelqejne edhe lulkuqet mbi te.
A e dini sa mire ndiem ne darke kur degjoj prindrit qe thone gruri eshre i mbare sivje.
Kenaqsija ime arrin kur fusha kthehet e florinjet,e kalliri e ul koken poshte.
Une e kam rrugen ne mes e grurit, kepus ndonje kalli e xhvesh e fute ne goje e bertyp si cimcakize
Me vone do vije koha qe si cdo vit do shikoj autokombanjen ne are e ,mbrapa prinderit tane mbledhin anet e parceles.A e dini sa ere te mire ka gruri kur korret edhe shihe,me i mire se cdo parfun qe mund te vere ndonjera ketu,me i mire se era e cdi trendafili.
Ai bie er jet,ju nuk e njini kete ere.
Une kenaqem kur shikoj bashkfsharet dhe prindrit e mij qe buzqeshim.kur mbushin thaset ne grure. Ne kemi edhe nje mulli ne fshat qe eshte rivenedosue tani ne pune,nuk ka qe me te bukur te vini ta shikoni te merrni eren e grurit kur bluet.
Po edhe ne shtepi une e ndjej ersn e tij kur nena e sit dhe ne brumin e ben kulac,na e pjek ne sac.
Ashtu te ngrihet ne e ve ne tavoline me.pok djath.
Dhe ju hani buk gruri te blere te gatshme ne dyqan,po kjo buka qe ha une me pelqen se eshte nga balta e kepuceve te mija.