Ja aty përmbi ballkon
Ke vën dorën dhe dëgjon
Përtej detit po vështron
Lefter profet i detit jonë
Për vargjet e këngës labe
As njëher nuk u kurseve
Na le pasuri të madhe
Aty dhe penën e ngjeve
Jo mor jo nuk vdes Lefteri
Vargjet jan si uji detit
Se rron gjat sa amaneti
Lefter Çipa simbol mbeti
“”””””””””””””””””””
FEMRA MOSMIRNJOHËSE
.
Për ju kam shkrojtur aq shumë…
Kam shkrijtur e për femra të bukura
Aq sa vargjet iknin lumë
Kam shkrjtur për lëndinat plot lule, zogjtë e flutruat
.
Kujt i kushtova pak kohë
E për të shkrojta disa vargje
Më puthën nga larg, më përqafuan
Dhe nga afër shprehën mirnjohje
.
Njëher kam shkrojtur dhe për këtë këtu
Vargje plot dashuri se atëhere ishim vërtet të dashuruar
Unë po prisja nga ajo një faleminderit të më thoshte
Pas pak ditësh ma këthen; Ti për mua je një kapitull i mbaruar
.
Ngela si hu.., më ngriu gjaku mo miq
U shtanga i befasuar me ato që më tha
Mu thá gryka, ujë të pija s’kisha me vete hiç
E pyes; E ke me vërtet apo bën shaka?!
.
E tani s’mundem të shkruaj dot për asnjë femër
Po më dridhet dhe dora nuk kam frymëzim
Pse u tregove kaq e poshtër me mua o “zemër”
Godet e lëshon fjalë të tilla pa përtim
.
Po u lajmëroj dhe ju o “zemrat” e tjera
Nëse s’u shkruaj dot nuk është faji im
Se fajin e ka kjo menefregia
Që nuk thot njëher faleminderit, nuk jep as puthje e as përqafim
