Hijerëndë
Përse, donë të vish? Kur ty kush s’të ftoji?
Ik rri largë prej meje, se s’mund të të duroj!
Kush je ti? Çfarë do? Jo jo nuk të njohë?
Mua mos mu afro! Prej meje mu largo!
Ata që si njohë, unë nuk ua hap derën!.
Ti kërkon të futesh, brenda bashkë me erën,
Përse ngulë këmbë? Me zorë kërkonë të vish?
Unë tani të njohë, do të përzë sërish,!
Tani të kuptova, e mësova se kush je…..!
Ti je erë e ftohtë, gjithomë jashtë do të le,
Largohu edhe ik, ti shumë largë nga unë!,
Ti je kaq e hidhur, je helm, e furtunë,
Në thellësi të detit, atje shko e mbytu…!
Sa tinzare je, të vardisesh, pa të pyetur!
Dorën mos ma zgjatë, që ty të të shpëtoj,
Ti je dimër i akullt, nuk dua të të ndimojë,
Sa njerëz të dashur, ti pa pyetur i more,
Thellë në kockë më dhëmbi, prej shpirtit mi nxore,
Malli më ka djegur, tretur e zhuritur,
Tani nuk të dua, të më vishë pa pritur,
E hidhur e tinzare, ti mbjellë, veçë lotë e hije,
Tani hiqmu prej meje, botës mbarë i bije,
Dua t’shijoj jetën, prandaj të lutem ik!
Të them hijerëndë, se nga ti s’kam frikë,
Nuk kam kohë për ty, jetën ta shijoj,
Nuk dua të të njohë, as s’të dëshiroj,
Ik tani largohu, e ri largë nga unë!
Nuk merem me ty, se kam ëndrra shumë,
Moza Reçi Shehi
Datë, 28/04/2020
Pesha e fjalës
Fjalë, fjalë, e vetëm fjalë
Disa flasin, për të qeshë,
Të tjerë flasin, për të qarē,
Disa nuk i venë, gojës kandarë,
Disa qajnë, halle e derte,
Disa t’bējnë, me folë me vehte,
Disa mundojnë, krenarinë të t’ulin,
Fjalën e ligë, si thumbë ta ngulin,
Disa goja, u rrjedhë mjaltë,
E quajnë fjalën, vlerë të artë,
Disa janë të dlirë, vujnë në heshtje,
Brenda plagë, e t’falin buzëqeshje,
Malli shuhet, veçë me fjalë,
Brenda ke, veçë flakë e zjarrë,
Bëmat shkruhen, në ditarë,
Kërkush hallin, s’ta ka qarë,
Se ç’të dhembë, fjalë e rëndë të djegë!
Rrufe në zemer, ngulet si shigjetë,
Brenda fjalën, donë me e tretë,
Ndezë si zjarrë, zemrën e shkretë,
Fjala t’ndanë, e fjala t’vretë,
Lotë prej syri, shpirtin tretë,
Kush qe ai, që goja shumë i foli?
Nga se priti, problemi i doli,
Kur vjenë fjala, gojë më gojë,
Me fjalë tjetrin, ta turproji,
Ç’është kjo jetë, krejtë fjalë e lojē
Përdor fjalën, si të dojë
Përse brenda, fjalën se trete?
Mbajë kandarë, e mertër me vete,
Gjeje vendin që të duhet,
Mbylle fjalën, brenda t’ruhet,
Bënë gabimin, krejtë pa ndroje,
Përdorë fjalën, si mburoje,
Kur mbanë fjalën, brenda e tretë
Ndjehesh i qetë, në këtë jetë
Moza Reçi Shehi
Datë, 01/05/
