” TE DESHA MOJ MIKE
———————————————–
*
Ti me erdhe si nje enderr
Ne mesnate , krejt pa pritur ,
Une te hapa kete zemer
Dhe pse hyre , pa trokitur !
*
Ah , sa shume u permallova
Ndonese erdhe , e pa ftuar ,
Nuk e di , pse te besova
Sa as sot , se kam kuptuar !
*
Te desha , vertet moj mike
Dhe pse ndejte , fare pake ,
S’di pse erdhe , s’di pse ike
Bashke me enderren , ate nate !
*
Sa desha mos t’isha zgjuar
Qe me enderren , te qendroje,
Vertet do kisha besuar
Se vazhdoje te me doje !
” KU TA GJEJ SI DIELLIN TEND “
——————————————————
*
U lodha se vrapuari , kembet s’me zune vend
Une skllavi i vetmuar , se ecuri ne shkreti ,
Ku nuk kam kerkuar , pak Diell si Diellin tend
Por askund nuk gjeta , nje tjeter , si tek ti !
*
Sa ka peshperitur , ne heshtje e ligeshtim
Zeri i ketij malli , per ty rri vershuar ,
Ne pusi drobitur , ky i ngrati shpirti im
S’keterrshem kapitur , i fikuri , flake shuar !
*
Çka pare e perjetuar , larg ne arrati
Ne udhet e mergimit , ne agoni shpenguar ,
As prehje nuk gjeti , su shplodh ne rehati
Nuk rreshti nje dite , qetesi duke kerkuar
*
Ne pritje i trallisur , i uritur , i dhembur
Thatesira e akullt , ne ankth e mban mbuluar ,
Leshohet zalisur , rrezohet , bie shembur
Mjerani ze renkon , me mallin dritheruar !
*
Ah , i shtrenjti im , s’po me ndjek nga pas
Me la kete trup , ne kotesi e zymtesi ,
Perhumbur me degdisi , ne brenge e maraz
Ky shpirt me braktisi , me mbeti tek ti !
*
Perkundur degdis , dorezuar ne harrim
Si nje fllad vjeshtak , kur levrin valezuar ,
I mpiksur gelltis , perzishem ne vajtim
Dhimbjen nga malli , ne k’te trup zbuluar !
*
Shkelmuar prej jetes , kacavirrem zvarritur
Ne rrenojat e kohes , ne letargji rrethuar ,
Oret e kthimit , qe aq shume i kam pritur
Ne rrafshin e heshtjes , fundosen mbuluar !
“””””””””””””””””””””””””””
” SOJLITE “
————————
*
Kan bere shkolle per gojtari
Kan dhe emblema dhe lavdi ,
Por s’njohin arsye e kundershti
Ah , keta hipokrit sojli !
*
Filozofet nga padija
Mekatar te drejtesise ,
Jan ç’veshur nga vetedija
Prej moralit , prej miresise !
*
Shpesh padituria e tyre
Te shperfill me ftohtesi ,
Fyerje , shpifje e peshtirje
Plot intriga , me neveri !
*
Padrejtesit e gjeniut
I quajn vlera te njeriut ,
Varferia dhe mjerimi
Thone ka ardhe nga njerezimi !
*
Eh, ç’poshtersi po ta pranosh
Qe kjo gjendje esht e mire ,
Vetsherbimin e ndergjegjes
Per te mbushur nje deshire !
*
Ne tiparet e fytyres
S’kan asgje te vertet ,
Sa s’shihen dot para pasqyres
Se i tremb shemtia e vet !
*
Por dhe vete fjala e nderit
Nga goja e maskarenjeve ,
Keputet si ajo fija e perit
Neper dhembet e çakejve !
*
Por , vjen dita dhe per llumin
Se s’mund te durohen dot ,
Gjith sojlit do shohin fundin
Melankoliket miop !
*
Se drejtesia ne k’te jete
Eshte e mprehur ne dy ane ,
Si nje shpat doren ja pret
Dhe atij , qe drejt se mban !”.
