Mos ma vrisni shpresën
Mos ma vrisni atë pak shpresë
Dhe diellit mos ja shuani zjarrin
Botën e luleve mos e lini të vdesë.
Duke bërë të prapin dhe të marrin
Lindëm të lirë dhe s’mund të heshtim
Fjalën e duam të ngjallë besimin.
Çfarë bëmë keq pas krahëve të mbesin
Dhe ksaj bote ti falim bekimin
Ta duam njëri tjetrin siç duam dritën
Dhe mos të bëhemi pre e mallkimit
Ajo dhimbje që lotët vaditën
Mos të na bëjë skllevër të zemërimit.
Për atë pak diell jeta ka nevojë
Që dhe shpresa sërish të ringjallet
Hidhërimi buzën më të mos e pērvëlojë
Dhe loti I valë mbi qerpik të ndalet ….
Kur unë ty të shoh në sy….Përse kokën nuk e ngre….Hije rëndë aty mbi ballë… Më bën të ndjej… Që diçka më fsheh…Ndaj më vret e tret një mall…
Ç’pësoi zemra yte sot… Që nuk flet e zënë në faj…Mos vallë unë lodhem më kot…E shtrëngoj dhëmbët mbytur në vaj…Folmë pra çfarë të mundon…Hape zemrën e më thuaj…Heshtazi pse më dënon…Dhe më rri larg porsi I huaj…Nuk dua të bëhem tinzare…Sot të dy kemi nevojë…Bashkë të jemi ne për fare…Që vetmija mos të na
mundojë!!!!!!
Përpiqem nga shpirti…Të shkul…Ashtu siç shkulet…Një rrënjë në tokë…Përpiqem e përpiqem…Shumë fort…Por është e kot…Sa herë që provoj…Të çrrënjos…
Dështoj…Sepse një pjesë timen … Varros … Sa herë që
përpiqem…Të eliminoj…Shpirtin tim …Shkatërroj… Dhe mëndja me zemrën…Do luftoj …Dhe as vetë nuk e di… Kush do fitoj…E s’di se kë të ndihmoj …Mëndjen, që arsyeton?…
Apo zemrën që përvëlon?…Dhe jetën jetoj…E këtë luftë dot nuk e pengoj…Përpara vazhdoj …As vetë nuk e di kush do fitoj…Pavarësisht kush është fituesi…Do më japë gëzim …
Një vendim i drejtë…O një dashuri pa mbarim…Çdo gjë e pasuron…Shpirtin tim….
Mbjell, Shkul, Korr, Kultivoj…Marr ajër thellë…
Dhe Jetoj !!!!
Unë e heshtur pres nga ti
Një fjal t’ëmbël të më thuash
Ti pareshtur plot qetësi
Më shikon i menduar
Përse hesht dhe gjë nuk thua
Unë po vuaj nuk e sheh?
Mos mu bëj dhe ti I huaj
Sot kur pranë shumë të dua
Ç’të mundon të lodhën vitet?
Lotin sot ti pse s’ma fshin ?
Përmbi buzë malli rritet
Vonojnë puthjet dhe nuk vin
Ndihem vetëm kur s’më flet
Dhe një frik sa vjen e rritet
Dhimbjet mblidhen porsi det
Edhe zemra përpëlitet
Unë të dua si dikur
Që tërë gas ti më vështroje
Lotin me puthje ma ndalje e më shtohej ai nur
Kur në gji atëhere më mbaje
