Shoku !
Nuk e kam një shok, siç e dua vetë
shok të penës, librave, ndoshta dhe poet.
Në miqsi të ndihem rehat, i qetë
Mundësisht të bëj edhe ndonjë muhabet.
Të bisedojmë për poezin, dashurin,
Që të falin jetë, nxitimthi kënaqsin,
Të ndjesh vargun, të dëgjosh melodin
Të largosh momentin, kur erret e nxin.
Dua të jetë i qetë, tamam si mua!
Dhe jo i rrëmbyer, porsi një përrua.
Të ketë ide, dëshira, e qëllime të mira
Miqsi të sinqertë dhe jo me rrëpira
Nuk dua njerëz, që të më afrohen
Si mik si shok, me ty shoqërohen
Dhe papritmas zhduken, largohen
Si darkë e ngrysur, ku ngjyrat zvoglohen
Nuk jam i verbër, me ty të rrëmbehem
Të humbas kohë me këtë njeri
Në tik- takun tënd nuk mund të kthehem,
Nuk mund, të vras artikuj, poezi!!!
Dikush mund te thotë- ky paska pretendime!
-Eshtë e vështirë të gjendet ky njeri!
Ndoshta dhe po nuk e gjeta,në mëndjen time
Kam një shok tjeter… të bukurën poezi !!!
