‘Shpresë, liri, dinjitet”
-Nga brendësia e një turme njerëzish, – dikush thirri, ejj njerëz
Askush se di çdo të thotë jetë !
-Bukë, ujë, dritë , hije u dëgjua një zë.
S’na the gjë, njeriu s’jeton vetëm për bukë, – mërmëriti dikush.
-Disa prej njerëzve nisën të thërisnin:
-Punë, dinjitet, integrim barazi…
– U dëgjua një zë tjetër, e vërtetë, e vërtetë.
– E vërtetë, nisi të fliste një poet ; çdo njeri prej nesh, jeton në thjeshtësinë e tij.
-Gjithmonë me shpresën për të jetuar më mirë
-Shpresë, liri, dinjitet – thërrisnin një zëri, një grup njerëzish nga fundi i turmës…
-Po. padyshim, – Liria është e nevojshmë,
por edhe drejtësia dhe shpresa.
-Ato mbajnë të ndezur, dritën e kurajos në zemër,
pëshpëriti poeti i moshuar dhe iu largua turmës.
Shkroi :
Eduart Pasha Vlonjati
–Dall’interno di una folla di persone, qualcuno ha chiamato,
eii gente
-Qualcuno sa cosa significa la vita!
-Pane, acqua, luce, ombra si udì una voce.
-Non ci hai detto niente, l’uomo non vive solo per il pane, – mormorò qualcuno.
-Alcuni persone hanno iniziato a urlare
-Lavoro, dignità, integrazione, uguaglianza …
-si udì un’altro voce, vero vero.
– È vero, un poeta cominciò a parlare,
-ognuno di noi vive nella propria semplicità
-Sperando sempre di vivere meglio .
-Spero, libertà, dignità,
– urlò una voce, un gruppo di persone dalla fine della folla.
-Sì. decisamente,- È necessaria la libertà
ma anche giustizia e speranza.
Rimangono accesi, la luce del coraggio nel cuore,
sussurrò il vecchio poeta e si allontanò dalla folla
Ha scritto: Eduart Pasha Vlonjati
Klubi i Shkrimtarve dhe Artistëve Vlonjatë ”Ali Asllani ”
Tana Lameborshi
Lindita Toti
Gjin Musa
Lindita Zyberaj Bellu
Xhorxhi Prifti
Valbona Prifti
Mitat Rapushi
Maro Pasho
Greg Vera Vlora
Zhuliana Jorganxhi
Zhaneta Hitaj Kodrasi
Engjëllushe Shyti
Lida Hysni Rexhepaj
Antonio Mone
Anila Hoxhaj
Blerina Veizaj
Miriam Nuri Xibinaku
Spiro Naqo
Irena Sava
“””””””””””””””””””””””
