DASHURIA IME.
Në zemrën timë ti mbreteron
Ditë e natë ty të mëndoj
Zemra ime po digjet flakë
Ska t’pushuar për ty renkon
Në kujtime digjet malli
Kur buzëve puthja i mungon
Largësia na ndau për së gjalli
Në ëndërra ledhatime kërkojnë
Kjo goje shkretë sa lëng lëshon
Nga ti pret ta ëmbëlsosh
Ka shume kohe që i mungon
Bashkë kur t’jemi do e kuptosh
Bashkë më natën do vijë ngadalë
Që sonte të mos ndjeshe vetemi
Në vësh do të peshperis ca fjalë
E në mëngjes do largohem përseri
Do të vij të prek ballin e nxehtë
Që digjet nga ajo temperaturë
Të ledhatoj flokët lehtë lehtë
Kjo dashuri mos t’shuhet kurrë
G Deda;
PËR JU POETË
Poet dhë poetë kolegë të vërtetë
Pa ju permendur asnjërin me emër
Respekt shpirtëror për ju te gjithë
Ca vargje për ju i thura më gjithë zëmër
Të jesh poet/e nuk duhët te kesh shkollë
Vargu rrjedhë vetë nga shpirti njeriut
Çdo strofe që thuret bazohet në një t’vërtetë
Në shpirtin poetit/es ruhen dhë shkruhet
Gjithçka nga kjo botë që në na rrethon
Pranë miqve dhë shokëve ne e pasqyrojmë
E themi dhë e shkruajmë nëpërmjet vargut ton
Përmendin të shkuarën e të ardhmën tonë
Dikush lumturon e gëzon tjetri e vajton
Poetë janë bërë të gjithë e na rrethojnë
Disa nuk jane t’vertet i kemi në mesin tonë
Vjedhin poezitë e tjetrit e vetën maskojne
Poetët e vertete njihen në vargje
Me një te lexuar të gjithë i kuptojme
Komente e laike fallco nuk mund ti durojme
Mes njëri tjetrit një pjesë xhelozojne
Nuk është ne kulturën timë koleget ti sfidojë
Nuk bleje nga asnjë dhe ase nuk shitem
Të gjithë për mua jan njëlloj dhe i respektojë
Trashëgim nga të paret keshtu e kam traditën
Nuk erdha te ve kushte as dhe rregulla te reja
Flasë per disa qe ndodhën ne mesin tonë
Janë si fantazmat njerëz pa vlera
Tek unë nuk ka vënd për ata që sulmojnë
Do kem ne miqësine timë koleg të vërtet
Që shkruajmë e shkëmbejnë japim një mendim
Do ti mbajë ne zemër sa te kem jetë
Këtu large ku ndodhëm ju jap nga një përqafim
Krijimtaria poetike mos ju ndalofte
Çdo dëshirë e juaja zoti ju plotesofte
Rrugët e botës marshin në malet më të larta
Botoshi sa më shumë libra
E pena juaj mos shterrrofte.
G Deda;
PËRJETOVA
Ne mëngjes sapo u zgjova
Rruget mora ne drejtim t’paditur
Ecja rrugës dhë mendoja
Afër detit u gjenda papritur
Deti kaltër po valzonte
Me terhoqi mua vemendjen
Afër sajë u ula pranë
E trazoja shpeshherë me dore
U afronte dhe u largonte
Po e shikoja drejtë ne sy
I dehur isha me t’sajën aromë
Sikur më bëri njëri magji
Vetën më nuk po e permbaja
Vala detit me perpiu brënda
Brenda sajë une notova
Dhe me detin u dashurova
Sot e tutje më stë harrojë
Presë çdo ditë të takoj ty
Puthja jote më embelsoj
Më ty det kam rën në dashni
