iku
iku
kjo nate e shkelqyer ne driten e yjeve
andej
e nga se pashe,andej pyjeve
zgjuar me la
nga gjumi I rende,I dendur
iku
bashke me endrat e nje nate tretur
dhe vjen
mengjesi bashke me vesen e saj
embel
shoqeruar,dhe djelli skaj me skaj
dhe presin
qe ne kembe te ngrihem perseri
te nisi.
dite,nga te jet,se di.

 

TE LUTEM ZOT
zonja “nene” ma jep doren
te ta puth,te ta lemoj
te te per’ulem me deshire
falje une ty,te te kerkoj
para teje s’mund te qaj
n’der kembet e tua me ler te qendroj
te te marr bekimin,e bekuar nene
zoti lutjet,te na I degjoje
po pse valle?.kaq shume dhimbje
pse denuar kaq rende njerezimi
pse parajsa u krijua
ku ne ket jet,sundon ndeshkimi
Ati im,sa shume po te lutem
lutjen time,ti degjoje
para teje,te gjunjezohem
lere boten…….te lulezoje.
“””””””””””””””Imazhi mund të përmbajë: Marinela Kuçaj, duke qëndruar dhe jashtë
ENDER…
Nuk n’djek dot me pas,..endren
nga ecen ajo,rruga permbyset
jam ende ketu,tek hedh veshtrimin larg
pres mengjesin te ike,pres mbremjen te ngryset
sa endra,qe linden kuturu
ndaj botes po sillen verdalle
vjedhur,ca copeza lumturie
m’betur ende,endra sertar
shpirti burgoset nder lotet e tij
se bota…eshte krijuar e tille
ku te mbetet koke,e strukur ne hi
ne vagonin e endres,se heshtur ne erresire.
“””””””””””””””””””””
portreti…
nje portret,I zymte ,I heshtur
I varur ne murin e kyjteses
I vrare,I grisur e vjeteruar
ne munzgun zhbirues te harreses
porsi demon I mallkuar
qe sheh me nje sy te eger vrastar
I lindur…..por I harruar
I denje ne mur per tu var.
“””””””””””””””””””””
per ty…nena ime
e lutem ne heshtje,te isha dhe njehere
nje kohe te riktheja,mos isha kaq e mjere
nje kohe kur me ty isha dhe doren te shtrengoja
nje kohe ku do te doja,asgje te mos ndryshoja
nje kohe kur bashke rrinim,dhe bota na perkiste
nje lumturi e embel,qe lutesha te mos vdiste
nje kohe kur diellin preka,dhe henen e pershkova
nje kohe kur me ty rrija,e ndjenjen tende provova…