Sa shpesh më ndodh një çudi,
Më ndodh diçka ndryshe,
Arratisem në vetmin time
Pran teje jam, rri me ty,
Por mendja me ty nuk rri!
Marimangat mi verbuan sytë
Herë me duken flutura, me krahë
Të shkruar, të bukura, lozonjare
Të ëmbla, të zjarrta,
Ca si shtriga me duken,me kacaviren
Si marimangë…
Më ngjiten, smë shqiten!
Sikur më gllabërojnë!
Tërë kohen me ty rri
Dua apo sdua,
Brenda vetës e ndjej se të dua,
Çdo çast më pushton një çudi,
Ty të dua , sdua të ndahem nga ty,
Por një tjetër në mendje më rri …
E urrej veten time
Dhe shpesh , ndydhem në vetmi
Ku jam , ku mendja me shpie,?
Mblidhu djalosh stë ka hije ty,
Sillu nga të duash
Ketu do mblidhesh përsëri!
Dy femra a duhen njekohësisht?!
Unë të dua, dhe sndahem kurrën
E kurrës nga ty ,
Të dua ty!
Mendja të një tjetër më rri!
Çuditem me vetëm
Time ! … me ndodh vetem mua
Apo edhe ty!!
Po të ndodhi dhe ty grua
Më mirë mos ma thuaj,
Se dallget e shpirtit
Më bëhen stuhi!!!
L.Duka.5.-8 2020.