NËNË PERËNDESHA I’ME .
Nënë të vijë të shoh pak, kam mall e merak.
Se kur’flasim,sadopak fjalët përplasen pa frymë,
E’ brënda mallit mbeten, fjalë pa thënë në prang,
E klithin sh’pirtit si një jehonë këtu largë në varg
Largë në vend të huaj,me lotë rugën të shtruar,
Vite lotin e ngre peshë, mbi supe e ndër duar..
Emigrim bukë e hidhur,udhë e rënduar, të çjer lënduar,
Dhe flaka e mallit djeg zemrat,heshtur e lëmuar.
Nënë të vijë për pakë të puthë sy e ballë.
Atë ballin hënëz gdhëndur gërmat me mallë,
Të puthja sytë, e të fshija lotët që kur’stu thanë,
Të përqafoj me mallëngjim ,moj luanesh e rallë
Të vijë për pakë ,të puth ato duart e artë
Të ledhatoj rrudhat të përkëdhel flokët e bardhë,
Në prehër kokën ta çojë aromën tënde të marë
E’në krahët e tu t’më shtërngosh,ti reze e flaktë,
Brengë lotë mërzi mall o’h sa shumë mallë…
T’i krijesë heroinë si duron vallë ,malli thon tretë
dhe gurin,,
Ç’forcë buron në ty fisnike ,që puth durimin s’i
valë,,
A’h t’i ò i’ lartëmadhëruar që è falë burim për njerzimin ,por i’ dhe dhimbje pa masë ,,
Nënë madhështore ,me zemër të zhytur në dramë
T’i gjithmon é dashur,è palodhur ideale e lartë,
T’i që qëndron gjigande, è na pret krak hapur si shqiponjë
T’i na je dielli t’i je toka je bota je gjithësia që bekonë.!!
” ANDEJ NËNA “
” KËTEJ E BIJA “
NA PLAKU MALLI
NGA “VETMIA .!!!
L .. K .. 01.. 10 ..2020 .. ATHINA
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
SHTËPIA KU U RITA MBUSHUR ME KUJTIME
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
E’h kjo shtëpia i’me, me kujtime ,
plotë.
E’ ‘vjetër e mbushur me ëndra e brënda
e ngrohtë
E ‘ndërtuar nga duart e Babës, me merak
e shum mallë,
Punëtor i palodhur i dashur me një shpirtë
të pastër e të artë,
Shtëpi e lashtë me mure guri, nëpër shkallë,
erëmonte lule borzilok,
Reth e qark një gardh kallamash,kacavirur
me barishtore gjer në kok,
Në fund të rugicës,një portë e vogël druri,
na griste kur’ e mbyllnin zvarrë,
Mbi çati,një òxhag që na ngrohte dimrit
e tymi qëndronte kalipeç mbi trarë,
Ç’më fluturojnë këto vargje sonte, më kujtojnë dhe fëmijërin, çamarok të vegjël,
Të varfër, të mirë ,të ritur me dashuri me një Nënë, perëndesh e ëngjëll,
Katër fëmi loznin qeshnim në avlli e buzëqeshja fluturonte mbi çati ,
Aty në oborr një fik kacavireshim, vriteshim è ngriheshin përsëri,
Ah kjo streh e vjetër në mes të gjelbërimit shpeshherë e kujtoj me mallë
Në dimër shirat binin litar e ne shkonim t’luanim
sylla mbylla në qilar.
Motra e vogël kishte frikë nga errësira e niste
me të qarë
Vëllezërit luanin muzikantë njëri me tapsi tjetri
me tiganë,
Të lodhur tër ditën fillonte të erësohej dielli kuqonte, è shkonte perëndimit
dalngadal,
Hëna vezuullonte e ne uleshim përreth òxhagut
luanim me letra, i bënim vet prej kartoni,
Mamaja piqte simite,èbabai i lodhur i raskapitur
qëndronte aty ‘i vrarë
Motra e vogël që ishte dobësia e babait,shkonte
ulej në prerë dhe i lutesh t’i tregonte përallë ,
E’çtë kujtoj më parë,mëngjezit na zgjonin kënde ‐zat dhe zëri i’ ëmbël ì’mamasë ,
Dielli purpuritur qëllonte mbi xhama me rezet e
tij të argjendtë
Në sob burbulithte tranaja,jashtë pranverë o’h sa bukur kënaqësi çelur lulet dhe pemët anembanë,
U ‘ritëm me mundime por të mbar e të bukur
ashtu na thëriste Nëna u kam si yllë e si hënë
U’ritëm në krahë ëngjësh e fluturuam shtegtuar
largë e largë emigrantë,
Shtëpia jonë është rënuar pak është plakur por ska vdekur,se brënda saj,
janë kujtimet tona
” THESARË “
“””””””””””””””””””””
VALSI I’ LUMTURIS ….
~~~~~~~~~~~~~~~
E’tje për ty lumturi..!
Të ftoj të valëzojmë të dy,
Sonte shpirtin mos ma pyet, çfar ndiej për ty,
Më lër të të përkëdhel të ndez, thellësive zjarlli..
Të mora në vallëzim,t’i zbret s’i llavë,me rënkim
Më lëmoje gishtat etur,e’lëshoje tinguj si vjolin
Rrahjet e zemrës si dallg,më shkulin kraharorin
Dhe mbi kurmin tënd me nurë, unë ylberi, ndizja thëngjij,
Më lër të gërvish heshtjen ,me pika afshi
T’ngjitem aty ku grinden re thinjoshe,me brymë
Të shkërmoqim aromën, ëndrën e këtij sh’pirtit
Që tret gjinjtë me puthje,e’tret buzët nën frymë.
Nga ky mall i çmendur e përvëlues hëna habitet
E’ ftoj’në syt e mi,aty ku ka shira e ndjenja,etjesh
Të shoh zemrën që lazdron etur, s’i vala flladitet
Dhe dua që lëvores s’ime, t’i ripërtëris zërin è heshtjes
Të lutem hënë më lër se sonte dua të dehem në dashuri.
Të lëshoj llastarët në buzët që djegin me pruri,
T’i shtrydh hiret dhe të shkrihemi si bora në male,
Dhe le të vdesim mbi valsin, e lumturis që çel petale
L … K …. 
01 .. 10..2020 .. ATHINA..
01 .. 10..2020 .. ATHINA..VALSI I ‘LUMTURIS ….
