Pak drite…
Pak drite ne nje nate te erret
Kur rete e ngarkuara me shi.
Rendojne mbi qytetin e heshtur ku jeton dhe ti.
Deti aty prane tersellin i vetmuar ,
Ne bregun e tij nje grua vetem rri e menduar.
Mendimet shkojne diku
Fjalet e trishta thote e zemeruar…
Ti ah,ankohesh ,qan,por
Dikush me ty dhembjen e ndan.
Une jam ketu e braktisur,e vetmuar,
Askush nuk m,i fshin lotet ,
Jam vetem,e trishtuar.
O det i paane miku im,
Me ndihmo,
Ty gjithnje te kam besuar .
Me fol,me thuaj ,
Valle kjo jete duhet braktisur per te harruar
Brengat e shqetesimet e mija ?!
Thuame ti!
Deti oshetinte pa fjale…
Por dikush me perqafoi
E me tha ne vesh dy fjale:
Eja mua,shpirtin tim ta kam…. fale…..!!!
.
