SHPIRTI E SHPELLA
Nga trupi,një shpirtë I telikosur,largohet
Tejë imagjinatës,harresën I çmontonte vetdijes,
Largë emocjoneve,keqdashësonte,fërgëllime,
Të buajtura e mizore,nga flakje mendimesh memorizuese,
Katakombe pafajësish përçmonte,nga përvuajtja e arësyes,
Falanga iluzjonesh,mejtimeve i bujkërobëronte intuita,
Tek i rrëmujëzonte fasada pakënaqësish hemisferuese,
Shpirti e njeriu,konvecjononte kohëzime,moderne e arkaizuese,
Rrebeshe agresiviteti I solidarizonin njëri tjetrit,të bujkrobëruar,
Fosilonin mirazhe akuistikuese,e përçmimesh sadisfaksjonuese,
Memorizonin në kuinta dhimbjesh,natyralizime ëndërese,
Luftrash traumatizuese,nga mocjone pamjesh vëngëruese,
Atje tejë në skutat e errëta të pakënaqësive,një shpellë,
Nxiste haspana kurreshtjeje,të molepsura e heterogjene,
Ferri përgojohej,nga mënxyra fatesh të dhimbura e sofistikuese,
Shpella suprizonte,mënxyrime tentakulimesh ballcamuese,
Njeriu largohej,e ajo i konspironte vetëdijen e shpleksur,
Në të,shtrirë e lyrosjet e moteve moderne nënvleftësoheshin,
Jargavitur nga përulësi aluzjonesh numerike,vetvesi numëronin,
Diku dilnin nga tepëri mërmërese,shabllonoheshin të kreshëruar,
Vicjozitonin gëzimet meskine,paragjykesa I denonconte krenari,
Dhimbja anarshizëm paradoksal,iluzjonet fetishizmin replikues,
Mollëza intuïtie,gravuronin pakënaqësit dyfytyrëse,e melankonike,
Shpirtërat nuk vdisnin,s emigronin,shumoheshin të denoncuar,
Shpella e vogël,rrëmujëzonte intuitën e tyre,monolite e dekadente
Dera transparente si lente shpirtërat të riktheheshin,te mëkatimet,
Njeriu i suprizuar kërkonte anarshizmin e paralelizuar e modern,
Po shpirtin kishte harruar,nga paragjykesa iluzjonesh dekadente,
Sytë vëngëronte,dhe në gropa varroseshin trupa pa jetë,lotët,
Përvidheshin e harresës I gjymtonin,bashkfajësi mendimesh,
Apokalipsoheshin vrasje e neolitizma barbarimesh monstruozë,
Shpirti I njeriut dremiste e kalkulonte injorancën e profetizuar,
Dashuria e flakur,diellin e njerëzimit eklipsonte,e traumatizuar,
Dhe shpella pa pushim,pangopësi tregonte,e fokusuar,
Njeriu e shpirti,dy paralelizma të kohës,i pari groposet,
I dyti burgoset,jo për dashuri,po se fëlliqësit ka traumatizuar,po..
25/1/1997.Tiraneë.poezia e pllumb shehut,eshtë botuar te libri .VARGJE TEË LIRA.
