LULI I VOCËR
Sarkazmave të kohës,të pasthirmoj poeti,
I vogëli,tej morincoje mendimin kushtëzues,
Mbete I tillë,se legjendat sfidoje,në vobektësi,
Migjeni,kurrë loste me poemat e mjerimit,a e di.
Intuita troshiste,vetëdije mjerese,të ballcamosur,
Ironia trokiste,në hambaret boshe,të kujtesës,
Skamjen ja qytetëroje,gravuristëve qeveritarë,
Luli i vogël,që traumatizonte dramat njerëzore.përse.
Motet lauronin,me çmime,epose marrëzish konjukturuese,
Vogëlushët rrendin,e pajtonet vëmendësuese,pasë lenë,
Qeveritarët jargaviteshin,e kurtizanet ledhatonin të hipokrizuar,
E melodrama s pazmore,luanin,dhe se trishtesa kuvendonte,
Anakronesa imagjinata bujkrobëronte,se dhe voglushët,
Leëngesën e fatit kritikonin,nga holokauste dhimbjesh mohuese,
Monarkët e shpirtit,vajtonin shtatoret e zemërimit përvujtues,
Luli i vocër,mësuesin,kërcënonte,se denonconte,urinë e skamjen,
22/3/1999,tiranë,poezia e pllumb shehut,është botuar te libri,vargje tē lira.
