Rashel Solomon

 

Gjuha e nenes ,gjuha e identitetit
Imazhi mund të përmbajë: Rashel Solomon, duke qëndruar
Ne emigracion jeten te shkosh
E veshtire ,si plage e rende
Cdo dite qe kalon … kupton
Si toka ,te reshket nen kembe

Emigrant po te lindesh
Zemra si dete me tallaz vertitet
Ne qytetin tend , trokitja jote ndihet e huaj
Nuk di cili je e ,cili vend eshte i juaj

O Ju nena shqipetare
Te bukura si Dea
Puntore si bleta
Te embla ,si vete jeta

O ju nena mergimtare
Ju qe ne zemer ruani zjarre
Sebashku me qumeshtin e gjirit
Ne djepe ,femijve mekoni gjuhen ametare

Gjuhen e Naimit, qe maleve kendoi
Gjuhen e Skenderbeut qe me turqit “kuvendoj”
Gjuhen e Migjenit ,gjuhen e Cajupit
Gjuhen e te pareve ,Jo kurre mos haroni


Te harosh gjuhen e nenes
Sikur te djegesh ate komb
Gjuha e nenes ,gjuha e te pareve
Ajo,eshte gjuha e identitet tend
Rashel Solomon

Poezia # 2 

Imazhi mund të përmbajë: Rashel Solomon

Edhe pak

Kerkova kohes qe te ndalet
E me te, te bejme pakt
Te mos bredhi si e mare ne male
Te ndalet per ne, te ndalet vec pak

Luta vjeshtes qe te ndalet
Te ndalet dhe pak ne prag
Pa shpirt te mos thaje lulet e veres
Oh jo lulekuqen ,ate te kuqe gjak

Kerkova jetes te lulezoje
Te lulezoj edhe pak si park
Kenges tone jete ti shtoje
Te mos mbytet, si Titanik n’oqean

Nuk desha si detin te trazoja
Por me ty kam vene marak
Netet e gjata ,te thara nga ftoma
S’kapercehen ,si mal i larte

A thua kerkova shume
Lista ime terkuze e gjate
Shpresoj ZOTi te me ndeje te Shtunen
Te Shtunen ,kur pushon nga pak

Imazhi mund të përmbajë: Rashel Solomon, duke buzëqeshur

Lumturi te na shtoje te dyve
Te na shtoje ,pa mase dhe pak
Rashel Solomon

Poezi # 3 

Loti qe ndrin

Nje fallxhore sot me ndali ne rruge

Lotin tende kristal tha , ta lexoj mu lute

Shkelqen si drite, duket i kulluar

Por perbrenda c’mban ,gjithcka kam per te treguar

Falma pra nje lote

Ate qe shkelqen me shume

Ate c’ka brenda ruan , oh sa te ka munduar

Ne labirinthet e saj si doktor engjell, kam per te shkuar

Barkushja e saj e bardhe si pullumb

Gjithe ngjyra ja veshin ,vec ylberin e saj fshehin

E kur dielli ngjitet mes resh

Serisht ndrin, si lule me ves

Zemra jote ,oqean i pa fund

Nga dallget e forta prej vendit nuk u lekumd

Barkushja e saj ,si burimi me uje kristal

Nje pike mban kycur, ne kutine e saj

Falma pra nje lote

Ate qe ndrin me shume

Jeten do ta kthej ,ne te gjelber fushe

Lotin gri te eret ,do ti kthej ne te kuqe prush

Gjithcka qe te thashe, e vertete si drita

Ne ender do ti takosh, aty ti skalita

Rashel Solomon 

Poezia # 4

Ku te pushoj

E ftohte e e trishte dita pa ty
Dielli tashme ,perton te hape syte
Minutat te gjata si peme e thate
Oret vite pa fund ,pa fat

Asgje s’pipetin, as lulet ,as yjet
Zjarri kokefort nuk pranon te shuhet
Endrat enden pa shpirt , ne te ftohte
Zogjte u larguan ne zemren ngrohte

Nuk di perse sonte ,syte nuk me mbyllen
Nuk di c’te shpresoj prej kesaj nate te murme
Nuk di c’te kerkoj ,nuk di c’fare dua
Nata eh nata vec qesh me mua

Kur ti mungon,asgje nuk ndricon
Edhe yjet vete, te hutuar veshtrojne
Si nje pike lote qe nga syri mergon
Nuk di c’rruge te ndjeke e ku te pushoj
Rashel Solomon

Poezia # 5

Malli me terhoqi 

Në kafen e mëngjesit t’u ula mbi ballë
isha unë ajo, flutura e bardhë,
që sytë e tu të ëmbël soditi ngadalë,
pa dashje u harrua si bleta mbi petal.

Lehtas u zhvendosa mbi buzën e tharë
Frymëmarrjen ta ndjeva si për herë të parë
U ula mbi buzë, e kisha një shkas,
mbi to u vërvita, sikur luaja vals.

Zemrës s’iu afrova të ndjeja trokitjet,
kisha frikë se mos dëgjoj goditjet,
që jeta na rreshtoi radhë –radhë,
e shkrihesha në lot unë, flutura e
bardhë.

Malli më tërhoqi, ai më dha shkas,
si skllave të lidhur ai më merr pas.
Rashel Solomon

Gjin Musa
Gjin Musahttp://dritare.info/
Dritare.Info Gjin Musa, Botues
Shkrimet e fundit
Lajme relevante

LINI NJË PËRGJIGJE

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem, shkruani emrin tuaj këtu

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.