Landa Molishti

SHKËLQIM NË KËRKIM!

​

E kërkoja, e kërkoja, e kërkoja, ​

O sa shumë, e kërkoja si e marrë?!​

Atë yll drite, që prej shekujsh s’e kisha parë?! ​

Papritur, dridhjet pushtuan kraharorin​

tim.​

Vallë, në ëndërr jam, apo në​

thellim-mendim!?!?​

Nga ky zgjim, diellor ngashërim!?​

​

Dy shpirtëra, si dy lule të pastra, ​

të ftohura nga vesa e Tetorit! ​

Që pushojnë të “heshtura”…, ​

Pranë e pranë, njëra- tjetrës?!​

Dikur, lumturinë koha ua mori.​

​

Disi shokuese, ​

e pakuptueshme,

e valë….​

Një tërmet, ”tronditje…”, i zgjoi petalet.

Vërshuan, u realizuan idealet!….​

Si dy zoq të trembur,​ u shfaqën në horizonte!.. ​

Dy buzëqeshje u drodhën,​

Në buzët tona?!?!​

​

Të lumtur u përqafuam. ​

E vijat e ballit, tinëzisht dëshmuan….​

Tmerrësisht, ishim plakur!..​

Ecëm në sheshet, dalëngadalë.​

E, lumturinë e befasishme e shijuam.​

Bisedën e këndshme miqësore,​

Si valë deti, vazhduam!… ​

​

Triumfuam, mbi kohën mizore,​

E shkelëm mërzinë!…. ​

Ecëm përpara, ngadhnjimtarë,​

Me buzëqeshje, u ndamë krenarë.

25/1/2020

RIPOSTIM