Madhështia e dashurisë
Kërkova për madhështinë e dashurisë në petale lulebore
Kërkova në magazina e në rafte të rënda marketesh
U ngjita në malet e thepisura të mbuluara prej dëbore
U zhyta në dallgët e fuqishme mes shkëmbinjve në brigje detesh
Kërkova në reklama televizive, postera e biblioteka
Kërkova në kodrina e lëndina të mbushura me gjelbërim
Ah, madhështinë e vërtetë të dashurisë askund s’e gjeta
As në netët e qeta me hënë apo diellin që lind në agim
Kisha dëgjuar që është më e bukur se dielli i majit dhe lulet e qershisë
Më e ëmbël se mani i pjekur dhe mjalti që mblidhet në hoje
Kërkova por se gjeta madhështinë e vërtetë të dashurisë
As në rrënjët e lisave apo këngët magjiplote të zogjve
Kërkova në tokën që etshëm pinte ujë pas thatësirës
Doja të freskohesha në burimin e mjaltuar të dashurisë
Nuk e gjeta as në diellin që përvëlonte mes shkretëtirês
As në ylberin që i buzëqeshte qiellit pas shtrëngatës e stuhisë
Kërkova në ngricën e dimrit që i përulej zjarrit të ndezur në vatra
Në agimlindjet që na përkëdhelnin në mëngjeset e shpresës
Nuk e gjeta as në perëndimet e mbrëmjeve të zjarrta
As në shijen e gjitha frutave apo bukurinë e luleshqerrës
…….
Në zemrën e nënës është kështjella e dashurisë
E bukur, e paprekur, që nuk i nënshtrohet kohës
Burim i përhershëm i pashtershëm i dashamirësisë
E pakrahasueshme, mbi të gjitha mrekullitë e botës
“”””””””””””””””””””””””””
Eja rri me mua!
Eja hyjneshë çdo mëngjes
mos na ngelet kafja pa pirë.
Sillmë gjelbërim me vesë
ma bëj jetën këngë të dlirë.
Zgjohem herët, ulem te pragu
pres kurorën me buzëqeshje.
M’dridhet zemra, m’vlon gjaku
kur të shoh moj mollë vjeshte.
Nën qerpikët e zinj të gjatë
mbijnë e çelin luleshqerra.
Eja pëllumbeshë gojëmjaltë
krahëhapur të pres te dera.
Më dhuron nxehtësi dielli
sa m’hedh shikimin, luleborë.
Kur hap krahët si zgalemi
të qesh sy e të qesh dorë.
Kur vjen si zogëz e qiellit
e princëruar në një çerdhe.
Ma sjell madhështinë e detit
parfumuar me lule pranvere.
Kur më vjen si erë malesh
nëpër shtigje të pashkelur.
Herë më dukesh sorkadhe
herë mjaltë hojesh i patretur.
Vjen drejt meje si kapitene
i çan detet me këngë malli.
Sjell kaltërsi nga dritë zemre
më sjell verën mes një flladi.
Kur më flet bëhesh ujëvarë
ledhaton me fllad pranvere.
Në çdo stinë më sjell beharë
me qershi, rrush e manaferre.
Prekmë e më mbush magji
prushomë ëndrrën te gjumi.
Të shikojë hëna me xhelozi
pritjes së gjatë t’i vijë fundi.
Hidhmë moj zjarrin e buzës
bubulak…të ndezur flakë..!
Të digjemi brenda shpuzës
si drutë e thatë në oxhak…!
05. 04. 2021
