” AGIMET E ATDHEUT TIM “
–
* * * * *
Mengjeset ne Atdheun tim , vine ashtu siç e ka enda ,
Natyres i thurin vargje, Jetes i kendohet kenga ,
Rrezja e Diellit driteron, maje Kreshtes tek zbret tinez ,
E gjithe vendi parfumon , nga aroma e Trendelines !
*
Por dhe Dita nure qeshur, vjen si flladi plot gjallim ,
Sythet , bisqet neper peme, zene shperthejne pa mbarim,
Dallandyshet vijne e shkojne, k’thehen rishtas tere nxitim ,
Folete nisin te ndertojne, e punojne pa pertim !
*
Ne qetesine driterore , kur ndrin Hena pesembelljete ,
Vesa e purpurt ngadal bie , e pushon siper ç’do flete ,
Bulza e saj mbi fije bari , e mbi gjethet e Terfilit ,
Tretet nga rrezja Diellore , sa fryn Flladi i Zefirit !
*
Me Veren vjen dhe i nxehti, e fillon shtrengon nje vape
Kolopuçet heqin rrobat, drejt Lumit sulen me vrape,
Bashke me ta shkon dhe graria, lajne e shplajne ato nderresa
Ndezin zjarre i sapunisin, i nderin ne shkurre e bezga !
*
Uji qe vjen nga rrekete , ze shteron ç’do Behare
Ato zbresin ne Perrua , marrin Lumin zall me zall,
Luginen pershkon ne mes , formon Ledhet nga dy ane
Nga aty Ç’amarroket , me radhe hidhen ku s’ka gjane!
*
Po ashtu si njerezia , gje e gjalle neper Korie
Zbresin tatepjet Perroit, pine uje , pushojne nen hije ,
Shullehen duke dremitur, nen Gemushe , ca nen Dellinja
Rreth e qark shtrire prane tyre, Qente qe veshtrojne nga Brinja !
*
Me tutje fjalosen burrat, te mbledhur aty nen Lis
Pastaj njeri ja pret kengen , dollibashit qe ja nis,
Sa mbaron fillon nje tjeter , e i thote shokut t’ja mbaj
E me pas gjemon Lugina, zien isua pasandaj !
*
Plas dollia dhe urimi, per te mira , e per gaz
Rroken e kercasin gotat , e me fund i k’thejne me pas ,
Raki rrushi ball kazani , zier dy here siç e do zemra
Kush e kush per qejf te tij , ngrene shendet e fillon kenga !
*
E te gjithe deshir ndezur, mbushin gotat pa nderprere
Dikush don te marri fjalen , kerkon lejen nga te t’jere ,
Me tutje dhe ca te dehur, fillojne qe te bejne potere
Bejne te ngrihen te bere xurxull , kembet u shkojne lylyver !
*
Aty mbledhur perreth pemes , kuvendojne deri vone
Me pas ngrihen hedhin valle , valles me kenge ja thone ,
Sa ze hedh hapin i pari , pas tij shkojne dy a tri vete
Me nje ç’ap pas shoqi – shoqit , ashtu siç e ka lezet !
“”””””””””””””””””””””
” KOHE NE PRITJE “
*
Nuk kam force , as nuk mundem perseri
Te zgjoj ndjenjen e luhateshme at qe shkoi ,
Dhe ne mundesha prap diçka qe te arri
E pamundura vete te munduren , s’do lejoj !
*
As nuk dua qe te shkuaren , ta kthej me
Jete shkunduren te pashprese ,te rrenuar ,
Gjithçka isha iku bashke , me ate
Dhe qellimi , ne harresen e harruar !
*
I shperfillur prej shperfilljes se sketerrshme
I pagjetur , i pazgjidhur gjer ne fund ,
As prej gjetjes as prej zgjidhjes se atehershme
Por i rrekur prej mosgjetjes , asgjekund !
*
O koh e mekur, e perpelitur , koh çatalle
Ti vibroze e eglendisur , kops zberthyer ,
Mendje prishur , qe perdridheshe e gerdalle
S’me rrefeve , por gjithçka , m’le pa rrefyer !
*
Kohe pa shprese , jargavane , e paqetuar
Qe rrugetove ne zbrazeti , pa perteritje ,
Gojeheshtur , e pazeshme , e padegjuar
E dorezuar , e drobitur , kohe ne pritje !
