KANGA E NAT’S DASHNISË
Kur nata bjen e qetë mbi xham
Unë e pshtes kryet mbi shplakë të dorës.
I mbylli qiejtë e syve t’mij
E nis me andrrue si hanë…
Njashtu…
Sikur ti vjen si diellë
E unë e heku petkun e territ
E rrokna bashkë si tokë e qiellë.
Mandej…bjen qetësi!
Dhe nan petkun e mendafshtë
të lëkurave tona,
Mbështjellim Adamin dhe Even e lakuriqtë
Pa akuza as vrasje ndërgjegjeje
Se dashunia e vret çdo mëkat,
E ashtu…njihna bashkë
Ambelsisht
Njaty nga zemna e natës na mbulon qetësia
Qi mos me u ftof në freskun e fajit
E kur agu të mësyjë drejt xhamit afer krevatit,
Do strukena dhe njiherë thellë në gjinin e syve
Do mkatnojmë për të disaten herë
E natën tjeter para se me ra me fjetë
Do i rrfehna buzëve me nji puthje t’gjatë.
***
Ah i dashtun…
Dashunia asht
I vetmi mëkat i ngurtësuem
Qi lejohet me ra…
Mos ban gjynaf me lypun t’falun
As të prëmten e madhe
E as për Pashkë…
gabriela.mujaj