POETIT
I dhe nam e ç’nam
gjirit t’koces nga Turan
ja llafose siç më deshe
gruas, nënës e babait
Vjosës që tu bë portë han
e Aliut çibuklliut Pasha
po më shumë Atdheut që
nga zëmra vënd pa hyrë s’të la.
Mik i malleve të thërrisnin brigjet
mos mu lodh o derman
se kjo kockë Shqipëria
mbetet fyteve në zabërhanë.
Po ti s’jeshe shkumë e valës
shtyrë nga bregu për matanë
jeshe bir e nip teqeje e Aliut në Turan.
Jeshe bir i nënës madhe
jeshe nip i Rukajve azganë
që mullinjë e bereqetit
ndanin gojësh për sevap.
Jeshe, m’je bilbil i qartë
strofkull për poetë të ngratë
aleat me gjithë burrnitë
si me tirqe në mesditë
e qylaf në ditë me frikë
Jeshe je, mik i shtatë bukurive
dhe i teti në mes
që përcolli Labëria
për Shqiptarët cep më cep.
