Vazhdimi i tregimit: “Udhëtimi i vështirë”
Tregimi nr.2
Udhëtimi i vështirë.
Ai mëngjes , ishte mëngjesi
i fillimit të zhgënjimit, për një jetë më të mirë. Si mund të ndërtosh, një jetë më të mirë, në një vend, që nuk mirëpritesh.?
Mirseardhja e ushtarëve ,kundrejt një populli që po emigronte, për të gjetur kushte jetese më të mira, si politike ,ashtu dhe ekonomike,ishin të shtënat me armë.Ai mëngjes, në dhe të huaj, ishte i frikshëm.Aida e Aleksi,po ecnin ngadalë, në mes të atij pylli me pemë të larta e gjithë shkurre, kur ajo u pengu dhe ra pertokë. Ç’të shihte të këmbët e saj ishte një trup njeriu,dukej si i vdekur.O zot,çka ndodhur këtu?-filloi të bërtiste ajo. Aleksi ,ju afrua pranë.Ç’ke u vrave? Jo ,po shiko këtu,ky ka vdekur më duket:i tha ajo dhe vuri duart në kokë e filloi të ulëriste sa kishte në kokë. E kan vrarë, po,po ndoshta e kan qëlluar ushtarët .
Nga pemët e shkurret ku ishin fshehur ,nga frika e ushtarëve , dolën dhe udhetarët e tjerë të grupit.Pse bërtisni? Pyeti me zë qortues, një burrë,që mbante për krahu, një grua shtatzënë.
Si quhesh?- e pyeti Aleksi.
Ardian quhem,po ti ?- ju përgjigj ai.-Aleks më quajnë,eja më ndihmo, të kthejmë trupin, e ketij, të mjeri. Aida, shkoi me vrap drejt gruas shtatzënë .Ndërsa Ardiani ,shkoi shpejt të ndihmonte Aleksin.Me kujdes e kthyen trupin.Ishte djalë i ri ,rreth të tridhjetave.Aleksi ,vuri veshin , pranë zemrës së tij.Është akoma në jetë,shpejt më ndihmoni,ta marrim në krahë e të kerkojmë ndihmë:-tha ai ,dhe e kapi i pari . Jo prisni pak, ti Aleks di Greqisht,nisu shpejt e kërko ndihmë.Ne të ndjekim,bashkë me djalin e plagosur:- i tha Aida .Aleksi u nis me vrap,koha nuk priste,ai djalosh ,kishte nevojë sa më shpejt për ndihmë mjekësore,ndryshe do vdiste.Do vdiste pa realizuar ëndrrën e tij,për të jetuar në botën demokratike.Ëndërr e Shqiptare, në ato vite ndryshimi, të sistemit komunist. Aleksi ecte me shpejtësi dhe se ishte i rraskapitur, nga ai udhëtim . Udhëtim i shpresës njerëzore, udhëtim i ëndrrave rinore,udhëtim i kuriozitetit ,por dhe i dhimbjes njerëzore.Nga larg Aleksi ,dallo i dy çobanë,me delet e tyre. U afrua dhe i përshëndeti greqisht :- Mirmengjesi!
Mirmengjesi: -Ja kthyen ato.
Ju lutem kam nevojë për ndihmë,ku mund të gjej një doktor?-Ju tha ai dhe ra pertokë, humbi ndjenjat nga lodhja dhe etja.
Shpejt silli pak ujë:- i tha shokut te tij njeri nga çobanët .
Po i sjell dhe pak qumësht:- i tha tjetri.
Çobani e ngriti pak Aleksin dhe i dha të pijë ujë.Sa e mori pak veten,ju tha:- Doktori,duhet një doktor..
Mos u shqeteso,shoku im ,shkoj ta lajmëroj,për dhjetë minuta është këtu.Fshati është afër: i tha ai dhe u tremb,kur pa grupin e njerezve, që po vinin drejt tyre .Mos u trmb,janë me mua :- i tha Aleksi. Kur u afruan ,çobani u tremb më shumë ,kur pa të plagosurin pa ndjenja. Kush e ka plagosur? Pyeti ai. Nuk e dim e gjetëm ne pyll:- gënjeu Aleksi. Po të tregonte,ai ishte i sigurt,që nuk do i ndihmonin. Ndërkohë ,që ata flisnin, aty erdhi doktori .Shpejt,shpejt doktor,ky është i plagosur me armë:- i tha greqisht çobani.
Doktori shkoi shpejt tek i plagosuri.Largohuni ju lutem:- tha ai në gjuhen e tij. Kush di greqishten të qëndrojë me mua :- tha doktori. Ok unë di të flas greqisht:’- tha Aleksi. Mirë,shpejt me ndihmo ti heqim trikon:-i tha ai.
Aleksi mori gërshërën, nga veglat e doktorit dhe e preu ,për së gjati trikon.
Ai ishte plagosur në bri.
Plaga është afër zemrës,shpejt ta dërgojmë në spital:-tha doktori pasi i ndaloj hemorogjinë.
Ka humbur shumë gjak :- shtoi ai. Shpejt ta dergojmë tek makina.Doktori i dha makinës me shpejtësi,sa arriti tek dera e spitalet i tha, infermieres së urgjencës,shpejt një barrelë,është urgente,përgatitni sallën e operacionit.Ai mblodhi grupin e mjekëve e ju tha:- Duhet ta shpëtojmë këtë birë të një nenë,të një babai, që z’do duronin dot ,humbjen e tij.Aleksi i dëgjoi fjalët e doktorit dhe filloi të mendoj me vete. Njerëzit me shpirt të mirë ,egzistojnë kudo.
Albina Ceka autore Albania.
