DËSHMITAR
Nëpër plantacione
Shpirti digjet ,s’ka shpresë
Rrugë e gjatë hiri mbeti
Fundin vendosa vetë
Luftova t’i mbaja gjallë
Sa munda ato ndjenja
Çuditërisht mbeta me faj
Tani ,vdekur përbrenda
Ç’duhet plus një libër
Kur “Dashuria ka shpirt “
T’i e nxore para meje
Lutesha unë ,ti tundje gisht
More ato që pata,
I papari guximtar
Bardhë e zi tani kopertina
Mërzinë ,fut në sirtar
S’mbeti ,valsi i dashurisë
Netëve poetikë tretur si vaj
Kala shkretuar mes vetmisë
Dashuria përpelitej i vetmi dëshmitar !
Mirela Ropi
“”””””””””””””
MANTEL FLUTURASH
Sonte ,dua pak përkëdhelje
Dhe veshit lehtas një pëshpëritje
Muzgu të kthehet,pranverë qetësie
Krahëve ,mantel fluturash në pritje !
