“””””””””””””””””””””
Jeta ime
*
Pershendetje shoku im i mire Bashkim
Ti shkruan pa pushim sikur je elektron i lire
Shkruan ne leter ,shkruan ne rërë
Përmbi re shkruan e fjalet, si arkitekt aty i gdhënd
*
Si afganët më duket ,je parazit
Vargjet si tespie ,mes gishtave vertit
Si ketrusha endeshim ne në fakultet
Qysh atëherë kaluan , një lumë jetë
*
Më duket nga pas më ndjek ,si zog me fletë
Por kisha një sekret ,e sot po ta them vërtet
Në Vlorën e bukur ,linda si zanë
Ngjyrën dhe erën mi fali një lule e rallë
*
Me të kuqe lyer petalet e saj
E verdha diku fshihesh ,me koke menjanë
Me dallgët e detit luftova si trimëresh
Ato me godisnin pa shpirt oh sa shpesh
*
Në rrugicën tonë jetonte një pakic
Midis shokëve e miqve nuk pash ndryshim
Deri sa një ditë dikush më ndoqi nga pas
Si gramafon i prishur Cif- cif nis të më thëras
*
E mitur isha ,nuk kuptoja c ish ajo fjalë
Cif u bë motua e jetës sime ngadalë -ngadalë
Si një zog i trembur një ditë pyeta babanë
Cif përse më thërasin ,ku e kam vëllanë
*
Hebrew jemi ne – mu përgjigj im atë
Vëndi ynë është diku larg,larg
Të pa udhët na e ndezën Atdheun në zjarrë
Si yll sërisht ,do të ndrijë në hartë
*
Ja pra shoku im i mirë Bashkim
Kjo është arsyeja që me djemtë
Si shoqet komuniste ,Jo nuk luaja
Si hije më ndiqte kudo ajo fjalë , Cif -cif
*
Dashurin për Israelin ma ritën në shpirt
Në krahët e saj të pushoja vec një ditë
Ndaj si shqiponjë qiellin e cava e para
Tokën e shënjtë fort e putha ,e me lotë e lava