OQEANI E DRITA
Erësirë e pafund,oqeanin tregonte,
Drita lozte me mugeëtirën e sajë,
Pafundësi harrbonte me ndriçimin,
E rronitur në mbrëmje zbardhëllonte.
Mbkishkrime,kujtesa e harrua religjonte,
Mjegullime ëndërimesh,të bukura e sakreligjuese,
Dhimbja amorfonte egërsin e dallgëve rrebeluese,
Njeriu pavedtijen anakrononte,e suprizonte rrënkesën,
Dy drithije ballcamosnin priviligjet e mejtesës,
Erësira civilizonte intelektin suprizues,
Rrokalla iluzjonesh verbonin arsyen,
Krijesat e vetmuara,i friksoheshin mbrëmjes qetësuese.
Timbri i zërit ofshante,e orgazmat e jetës privonte,
Legalizonte priviligje rrënkimesh intolerancuese,
Britmat e arsyes,spekullonin mëshirën privuese,
Drita e pa fuqishme,ti tregonte Oqeanit,se vetvetja ekziston.
