Kush ka njolla gjaku,
duart s‘i lahen kurrë,
për mashtrim edhe me tej
do t‘i ikën meraku, mbaron,
gjeli tash këndon këngën.
Pasuria ju erdhi për një natë.
Me rroba t‘lyera, t‘vjetra
erdhën kokëngritur n‘Prishtinë,
por liria u bë gropa, gropa,
liri mashtrimi, plot gjak të zi…!
“”””””””””””””””””””””””””””