Qirinj ne kishen e Marsejes.
Neriut te mire LLAZAR. A
Nje mbasdite po bisedoja me gjysh Llazarin, floke e zemer bardhe. Eshte njeri i dashur e me humor te holle, gjyshi i pese mbesave, bija te dy djemve te tij.
Se bashku me Leonoren, gruan time dhe dy mbesat e medha po vizitonim Marsejen, nje nga qytetet e bukura te Europes- nisi biseden ai. Shoqeruesi yne, nje francez i gjalle dhe dinamik, nisi prezantimin e tij me historikun e Marsejes (Masolia). Ky qytet theksoi ai nisi jeten e tij nga nje histori dashurie, ku nje armator grek ( pronar anijesh dhe lundertar), vendosi qe dashurine e tij ta celebroje ne kete gji. Ketu ndertoi dhe vilen e tij. Ne kete zone ndertuan vilat e tyre dhe shume marinare te tjere, greke te asaj periudhe. Keshtu filloi te popullohej ky gji qe eshte nje nga shume koloni greke te ndertuara ne Adriatik ketu e 2500 vjet me pare. Tipar dallues i tyre eshte se flasin shpejt dhe grate me hunden e kthyer lart. Pjese e programit tone turistik ishte vizita ne nje nga kishat me te medha e karakteristike te Marsejes. Nga kjo kishe gjigande me pamje nga deti shihej mjaft qarte ishulli i Monte-Kristos. Rradha per te hyre ne kishe ishte mjaft e gjate.
– Futemi dhe ne e ndezim ndonje qiri per njerezit tone- i them Leonores, gruas time dhe dy mbesave.
– Futu ti me Katerinen- thote ajo. Une e Noja( mbesa e madhe) po ju presim jashte. Une nuk mund te qendroj ne ambjent te mbyllur, ndersa Noja do te me shoqeroje mua.
Tok me Katerinen mbasi beme kryq ne hyrje te kishes, u futem brenda saj. Ne kishe ishte gjithcka e mahniteshme. Njerez te shumte duke ndejtur ne rradhe prisnin te ndiznin qirinj tek vendi i bekuar. Mora kater qirinj dhe u futa ne rradhe. Kur u afrova tek vendi i caktuar, ndeza qirinjte. Bera kryq dhe ju luta Zotit per miresine e njerezve te mij. Katerina kureshtare ndiqte veprimet e mia.
– Mire more Papu, perse i ndeze keta kater qirinj- pyet kurioze ajo.
Qesha, i hodha doren ne qafe mbeses sime dhe e putha ne balle.
– Ja moj mbesa ime e bukur- ju pergjigja. Qirine e pare e ndeza per gjyshen tuaj dhe bashkeshorten time. Ajo per mbi pesedhjete vjet ka qene bashkeshorte e jetes time. Me te kam ndare gezimet e hidherimet e jetes. Me mbulonte kur duke shkruar apo studiuar, i lodhur me zinte gjumi mbi tavolinen time te punes. Ndaja me te gezimin e sukseseve e brengat e hidherimeve. Ajo eshte bashkeudhetarja me e gjate e jetes sime. Ne rrudhat e thinjat tona zene vend shqetesimet e njeri-tjetrit. Qirine e dyte e ndeza per dy djemte e mi te zgjuar e punetor. Ate qe nisa une ata po e cojne me tutje me vullnetin e punes e zgjuarsine e tyre. Ata jane bere me te mire se koha. Qirine e trete e ndeza per ju pese mbesat e mia, motrat e kushurirat e tua. Jeni bere te mira e te dashura dhe shikoni gjithmone perpara, duke mos harruar prinderit e gjysherit tuaj. Dhe qirine e katert e ndeza per dy nuset e mia te urta, te zgjuara dhe punetore. Diten te na behen krahe ne, burrave te tyre dhe tu rrisin ju femijet e tyre me perkujdesje e dashuri. Per te gjithe ju, une ju luta Zotit t’ju sjelle shendet, miresi ne jete.
Katerina me degjoi me vemendje dhe dy duart e saj i leshoi mbi qafen time e pastaj me dashuri ledhatoi faqet e mia te fishkura nga rrudhat e moshes.
– Ne anen tjeter, aty ku ndiznin qirinj per kujtimin e te vdekurve dhe shpirtrave te tyre, ndeza tre qirinj te tjere. Qirine e pare e ndeza per kujtimin e nenes sime te dhimsur e te dashur. Ajo nga gjoksi shkuli zemren e saj e ma dhuroi mua, se zemra e nje nene eshte vetem per bijte e bijat e saj. Nuk ka si dashuria dhe dhemsuria e zemres se nenes, dashuri qe u kultivohet bijeve te saj, ashtu si u kultivua edhe tek une, dashuri qe me ka ndjekur gjithe jeten time. Qirine e dyte e ndeza per babane tim, njeriun e dashur dhe punetor. Ai hoqi trurin tim e ma dhuroi mua. Zemra te ben te dhimsur e te dashur, ndersa truri te drejton e te komandon ne jete. Ashtu na ka drejtuar ai, te behemi njerez te drejte e punetor. Qirine e trete e ndeza ne kujtim te vellait tim qe iku shume shpejt nga kjo jete. Ai ishte dashuria dhe miresia vete. Kujtimi i tij do na ndjeke gjithe jeten. Personaliteti i tij ka luajtur nje rol te madh ne lartesine e familjes sone.
Katerina me degjoi me vemendje dhe pika loti rrodhen nga faqet e saj te njoma. Me futi krahun dhe duke kryer te gjitha ritet, vizituam te gjithe ambjentet e kishes.
– Ah moj Noja, cfare ke humbur- i tha te motres kur dolem jashte. Sot perjetova nje ndjesi qe se kasha perjetuar kurre. Njoha Papune tone te vertet. Aty ne flaket e atyre qirinjve qe ai ndezi ne kishe, ndriste gjithe miresia dhe dashuria e tij.
Keto me tregoi gjysh Llazari ate mbasdite te ftohte Dhjetori. Ne flaket e qirinjve ndezur ne kishen e Marsejes ndrit miresia e ketyre njerezve te mire e besimtare- mendova.
“”””””””””””””””””””””””
NESER.
Neser ne Hoshtece do te vete.
Aty s kam vajtur prej tridhjet vjet.
HOSHTECA me halle e derte
Gjithe kohen mendja aty ka mbet
Fshati I vogel e I harruar.
Qe ndodhet mes malesh ne Moker
Banoret shume jane larguar.
Ka ngelur si nje lagje e vogel.
Njerzit Jane te urte e punetore.
Dhe shume mikprites ata jane
Por nuk ka rruge e infrastrukture.
Te vetmuar ngelur ne ato ane
Se di a do te shmallem ,nuk e di
Nuk eshte me fshati qe Kam lene dikur.
Tani ka pak njerez ,pak shtepi
Qe jeten ndertojne mes malesh me gur.
Rrahman Xhaferllari
“””””””””””””””””””””””””
Poezi shkeputur nga libri im “Je gjithcka kam”
1- Kur martohej vëllai
Kur martohej vëllai, isha larg
Mina ndizja në Hanin e Hotit
Hapnim transhe, hapnim hendeklidhje
Duart na ngrinin nga të ftohtit.
Në fshatin tim ngrihej dollia
Kënga e vallja vëlonin
Bashkë me ushtarët xhenierë
Unë mina ndizja brënda klonit. 1
Keq më ka ardhur gjithnji
Që s’mora pjesë në atë gëzim
Thuhej që transhe duhej të ndërtonim
Se atdheu ishte në rrezik.
2- Malli per ty.
Nga kujtimet e rinise
Buzet pak te fryra
Floket pisk te zi
Manushaqe e ferres
Syrin si inxhi
Kur zbret monopolit
Floket permbi supe
Zjarr i vuri fshatit
Bukuria jote
Djemte ziliqare
Rrugen zene tek shtegu
Manushaqe e ferres
Ball i ben dhe zhegut
Malli shpesh me merr
Per viset e mia
Syte e tu te bukur
Kujtim nga rinia
Pleqeria ime, shok me beri shkopin
Kujtimet per ty, kurre s’do te me ngopin
Manushaqe e prillit
Lule dale nga ferra
Me kujtimet e mia
Aty, tek ty mbeta
3- Përballë vdekjes
Ç’minuesve xhenierë
Të gjithë e kujtojmë atë vit të mbrapshtë
Me armë e predha sheshit hedhur
Njerëzit turreshin të merrnin armë
Se dinin se me vete vdekjen merrnin
Jeta u bë aq e shkurtër
Jeta u bë aq e pavlerë
Asnjëherë se kemi patur më pranë vdekjen
Viktima vetë mbetëm, viktima lamë të tjerë
Vdekja sot rri fshehur pas një shtegu
Përballë saj janë ç’minuesit xhenierë
Ç’minojnë mina, ç’minojnë predha
Që vdekja të mos marrë të tjera jetë
4- Përvjetor
Evës
Si sot 35 vjet u martuam
Dhe bëmë ne tre fëmijë
Me nip e mbesa u gëzuam
Dhe sot, ne prap jemi të rinj
Buzëqeshjen tënde ndjej pranë
Flokët e gjatë hedhur mbi supe
Ç’do gëzim e halle bashkë i ndamë
Gjatë bashkjetesës sonë në këto vite
Tre fëmijë ne bashkë rritëm
Të urtë, të bukur e çamarrokë
Gëzimin e tyre ndjejmë pranë
Me nipër e mbesa të gjithë tok
5- Zadrimore e bukur
Cullufet e flokeve
Nxjerre ne dy ane
Zadrimore e bukur
Vetullat gajtan
Zemren e kam lene
Atje lart tek shtegu
Floket kacurrela
Ty ti dogji shtegu
Sa here tek ty vij
Mua me djeg malli
Zadrimore e bukur
Si lule behari
Aty ne ato ane
Kalova rinine
Zadrimore e bukur
Lule trendeline
