Muhamet Cenko

” Skënderbeu dhe falja “… Ashtu si emri i madh i Gjergj Kastriotit ishte tmerr për turqit, po ashtu edhe sulltan Mehmeti donte të kursente trupat e tij për pushtimet që kishte në mendje të bënte në Itali.

SOKOL DEMAKU

Para se të fillonte luftimet, ai u përpoq t’i merrte jetën Kastriotit, si me shpatë, ashtu edhe me helm. Ai kishte bindur e bërë për vete dy lolo që shërbenin në oborrin mbretëror të Shqipërisë. Këta oborrtarë, nisur nga një interes i ulët, bëhen tradhtarë dhe gënjeshtarë. Kastrioti u informua dhe u alarmua për këtë tradhti të planifikuar një ditë para se të zbatohej. Ai i ftoi këta “burra” të vinin para tij në oborrin mbretëror dhe i pyeti: – Çfarë dënimi meriton shërbëtori që tradhton zotërinë e tij? – Duhet t’i pritet koka, – iu përgjigjën ata. – Epo kokat tuaja nuk janë aq të denja për atë nder. Unë di gjithçka. Unë po ju fal. Ju jeni shumë të këqij për t’i shërbyer një zotërie kaq të mirë, i cili çdo ditë rrezikon jetën e tij për të ruajtur jetën tuaj. Shkoni te Mehmeti. Nga kjo ditë, ai është sovrani juaj. Ata u shoqëruan me të vërtetë në kampin e sulltan Mehmetit, i cili tani ishte i dëshpëruar, sepse nuk kishte qenë në gjendje t’i merrte jetën me tradhti Gjergj Kastriotit Skënderbeut”. V.O. Marrë nga libri “Skënderbeu, Mbreti i Shqipërisë, Duka i Madh i Epirit”, shkruar nga autori Zannovich dhe botuar në Stockholm në vitin 1788. Ky libër është përkthyer nga suedishtja e vjetër prej Sven Esselius dhe nga suedishtja e re në gjuhën shqipe prej Sokol Demakut. Sokol Demaku lindi në vitin 1954 në Arbri të Drenicës, Kosovë dhe prej vitesh jeton e punon në Borås të Suedisë. Ai është poet, prozator, publicist, përkthyes e redaktor