“”””””””””””””””””””
******** KUPTIM SKA ********
VESHTIRE eshke kjo jete,
KESHTU thoshin te vjetrit,
JETA ka brenda cdo gje,
DUHET dhene dora njeri-tjetrit,
Qysh i vogel une punova,
KERKOVA fatin me kembe e dore,
ASGJE nuk fitova,
FLAS me vehte si i gjore,
ASPAK une,nuk u lodha,
BOLL e rrafin dheun e tokes,
HALLET su mbaruan kurre,
FAJ kane mende e kokes,
JETA ka kosure shume,
AJO vendin nuk ta le,
VJEN e iken pa bere zhurme,
EDHE vendin nuk ta le,
PO njeriu eshte i forte,
I ben balle cdo sfide,
CDO gje ta beje plote,
VEHTEN e tij me nxjerr ne drite,
IKEN dita e vjen nji tjeter,
JETA seshte tralala,,
PRANDAJ sharrohet fjala e vjeter,
KUPTIM jeta sot ska,
HALLE halle eshte kjo dynja,
EDHE pse thote jam mire,
HALLI hallit nuk i ngja,
SADO te kesh deshire,
NJERI pa halle ska,
EDHE kur ti mendon,
HALLI eshte me i madh,
TI atij si intereson,
KUPTIM kjo jete ska,
EDHE kur ti mendon pak,
KJO eshte e vertete,
E verteta seshte aspak!)))
LUIGJ KOLMARKU
“”””””””””””””””””
******** LUME DALLGESH ********
AHMAN si rrjedh kjo jete,
LUME dallgesh,dallgezuar,
HERE me vrap,here e qete,
DALLGET e saj skane ndaluar,
VITET ikin shpejt e shpejt,
HERE te qeshur,here trishtim,
BASHKE me ato kemi hapin,
JANE dallget qe japin drejtim,
CDO njeri me dallge rrugeton
SE jeta nuk rrjesh si vaj.
KETE mund ta besoni,
PER mire e keq njeriu te qaj,
FEMIJET ne kurbet larguar,
ME prinderit ata sjane,
KY trishtim eshte thelluar,
KUR ata si kemi prane,
RRJEDHIN dallget pa u ndaluar,
HERE qete e here me vrull,
IKIN vitet pa kuptuar,,
E nuk kane te ndalur kurre,
RRJEDH jeta e ec si lumi,
BASHKE me dallget kemi ecur,
KEMI ecur bashke me kohen,
NDOSHTA peng na ka mbetur!)))
LUIGJ KOLMARKU
