DO BËHEM ZANË QIELLORE
Rrethuar në flakën e diellit në perëndim
Kapelja blu e qiellit si shpat mbrojtjeje
Kërkon e etur, mes ngjyrave në dyluftim
Copat e shpirtit të vajzërisë si urë drite.
Degë blerta në sipërfaqen e rrafsht ca yje
Brigjeve, shpella mister me farë virgjërie
Të hap dritaret, ofshama të vijë tek tija
Qiellit mbretëror të dëgjohen lutjet e mia.
Si bajloz do të heq shtëllunga resh, apo ferrat,
Veshur fustan përrallor blu, të ngatrohen yjet
Maj gishtave do eci lehtë, si zogu mbi tela
Do bëhem zanë qiellore në një parajsë drite.
Më tej do kërkojë e etur fjalëkalimin e kodit,
Tek Ty, o rajtari besnik i rrugës të jetës pa plagë.
Dhimbjes të dashurisë nuk dua t’i shikoj lotin.
Pastaj fitimtare mes ngrohtësisë, të zbresë si sinjal.
“””””””””””””””””””””””””
DUARTË
I lodhi koha duart e mia,
vënd pa u futur s’kanë lënë,
Hekur të dilte para e thyeja,
S’dua lule marsi për të dhënë.
Dikur ato çanin nga freskia,
Tani janë si një plis i çarë,
Të lodhura, rrudha, vija, vija,
Zbuten me përkëdheli me fjalë.
S’dua lule të çelura plotë ngjyra,
I mba zemra brënda sekret,
Do mirënjohje, plotësim dëshirash,
Gruaja do dashuri, do respekt.
“”””””””””””””””””””””””””
“TË LEHTËT MË QUAJNË TË LEHTË”
Të lehtët, le të më quajnë të lehtë ,
Në punët serioze kam serjozitet
Këtu insistoj,
Çka shpirti brënda veç unë e di
Me pamjen e jashtme rrallë bie në ujdi
Por ti nuk ti ngarkoj.
Nga ti të ndryshojë diçka nuk pres
Në xhami, në kishë dhe çdo shkrues
Kur e ka vështirë një grua si unë pyet.
Kur me ti a me tjetrin kontaktoj,
Unë thjeshtë fytyrën ndryshojë
Nuk është pa vënd të argëtojmë .
Jam internuar për të parë të parën
S’i e denjë për paqe, për të paparën
Këtu insistoj.
