GËZUAR O DRITË
Erdhe në stinë vere, para 8 vitesh
Aleksandros , i shtrenjtë nip
Ishe drita sekondare
Erdhe si fllad ,me shumë bekim
Vitet ikin i përkëdhelur im
Shpirtit më shpërthejnë ngjyra
Puthja e jote për mua është shpëtim
Ti je kaltërsia ,je vetë natyra
Do i kujtosh këto vite
Me mall e nostalgji
Shtrëngimi i kraharorit
Do të vlojë në gji
Puthjet mi jep me kursim
Sa fjalë pak,më thua
I ngatron me greqishten
Por shqip më thua ,NËNA TË DUA
Vite të arta paç o dritë
Lumturia të shoqërotë në jetë
Qofsh me fat të burofshin mirësitë
Suksesi me ty ,të bëftë mbret !
“””””””””””””””””””””””””””””
IRONI FATI
Ti dashuri e pafajshmja
Që rrugës nxjer gjëmba
Shndrohesh, fiksim
Kur do,bëhesh më e rrezikshmja.
Qëndron pezull me forcë graviteti
Sillesh më e ëmbëla
Mbyll rrugë dëshirash
Je më e pashmangshmja!
Me intuita të pa skrupullta
Verbohesh nga xhelozia
Jepesh,ndjenjës e zjarrta
Ironi fati,ekstreme të kaltra
Prej teje humbet shpresa
Urrejtja nuk mer rrugë
Kur të sheh ti..,vjen abstraktja
Ti mbyt heshtjet, në pus !
“””””””””””””””””””””””””””””””
HUMBI SHPRESA
Ngeci në mes, ky zhgënjim
Një kafe pluhur pa shije
Nëse do të mbijetosh pa frik
Qëndro larg errësirës time
Të vendosësh TI, për këtë jetë
Është padrejtësi,vërtet gabim
I hezitoj thënjes të dua, në fletë
Humbi dita , shpresë ska kuptim
Trishueshëm dritares të ngrirë
Njëri pas tjetrit godasin mendimet
Mbytin pranverën e shpirtit jetim
Që përciell me zor ditët e pritjes
Trurit ,bluhen efektet e njohjes
Ankthi ,pasioni rrëmben ndjenjën
Labirintheve të së padukshmes
Botës hyjnore,jeta vendos vlerën !
