NUK MUND T’I MBYLL SYTË
Nuk mund t`i mbyll sytë
Kur më lehin qentë mbrëmjeve në lagjen time
Kur e shoh qytetin pa dritë
As në ëndërr s`mund të ëndrroj i lirë si përherë
Nuk mund t`i mbyll sytë
Kur i vëjnë macët e zeza të më parakalojnë
Kur makinën ma ndalojnë udhëkryqet e jetës
Nuk mund t`i mbyll sytë
Kur mbi mua fluturojnë korba në vend të pëllumbave
Nuk mund t`i mbyll sytë para gënjeshtrës së hidhur
Kur më shumë i besojnë së sa të vërtëtë që dhemb
Ka më kalue shekulli i fjalës që di mirë të më lëndon
Heshtja ime s`do të thotë që unë e harroj mëkatin im zot
Të kam vënë në pasqyrën e të rrëfyerit më u rrëfye
Për mëkatet që e fundosen Titanikun së bashku me mijëra dashuri
Dikush që u zgjue nga ferri me gotën të thyer në grimca atomi
E di cila këngë ka më ju urrejtë nëse ju zë sërish gjumi i metropoleve
Më ndalojnë të mos zgjohem kurrë më nga gjumi
Paqja qenka larg me njeriun e shekullit të ri.
14 korrik 2022 AGIM DESKU
“”””””””””””””””””””””””””””””””””
GJUHA E KALIT APO PENGU I EVROPËS
E di fuqinë e kalit
Dymijë vjet u bêra hamall i tij
Për nder e kishim emrin liri
Gjuhën e tij veç unë e di
Nuk ishte si gjuha e Satanit
Kur njeriu ia mori peng
Për kinse mrekullitë e fjalës
Deri në pikën ku poeti nuk urren
E dëshiroja kafen me poetin(S.Berisha)
Miku im poet më tha
“Të jesh i sinqertë do të thotë të jesh kali”
E vërteta e jeton jetën e bukur
Shkrihet në qiriun e Naimit
Por prapë ndritë bashkë me dritën e diellit
Sa herë e folëm gjuhën e kalit
Kurrë bota nuk ishte me ne
Ne i falëm asaj mbretëritë
Ia mbrojtëm kryqëzimin e shenjtë
Dhe ne mbetëm peng i tradhëtisë së Evropës
Si dikur para pesë shekujve
Si sot kjo ndarje e dheut tim që dhemb
Më shumë së cila do plagë e imja
Ndoashta lutjet e poetit i marrin hyjnitë
Së që besa as me urata s’bashkohet dheu
As nuk çelin lulet në asnjë stinë tjetër
Pranvera është stina që na i fal dashuritë
Na i shëron plagët dhe çelin trëndafilat e çamërisë.
