BIR SELMAN I NËNËS KË TË QAJ MË PAR
Hiku dhe vjeshta,
Dimër si ktë her,
Nuk ka parë ky popull,
Prisni o të mjer,
Beharin e shkuar,
Dogjët marrëzin,
Se hiku nji yll,
E shihni,si perëndi,
Ç është kjo bor moj,Nënë,
Vjeshta e përvëluar,
Ky ftoht i acart,
Dimrin,ç ka nxituar,
Hidhësija e saj,
Dynjaja në të,
Cili nga bijt,
Heshtur qan pa zë,
Vajticat mallin,kan ngashëryer
Moj e marra klithm,
Kë ke burrëruar,
Atje sokëllim,po ti e hutuar.
Vin e hikin motet,
Shtërngat e acar,
Çështë kjo suferin,
Koha po e marr.
Fqinjësia stinët,
ngatëruar ka,
Pranvera pas,
Vera e lumturuar.
Kjo tok bujare,
Përbuzur nga ne,
Këtë cop trualli,
Falja ati atje.
Ti moj bejleresh,
Halle numëruar,
Cili nga dashuria,
Ty s të ka mashtruar.
Moj zonj e rand,
Diku kuvendoje,
Sot e drobitur,
Mëshirën s ngatëroje.
Njëri nga djallzit,
Jo ti nga pabesia,
Ç shitet vendi,
Kuvendon tradhtia.
Valvitet marrzia,
Te ngjyra e lekut,
Su bë qameti,
E pëson mileti.
Përmendet i ligu,
Vall përse e dim,
Gogël ky vend
Lozur lemeria.
Shekuj mijvjevçarët,
Ty të pëbuzuan,
S ngatëruan ritet,
Njerzit u mallkuan.
Ky I ftoht I hidhur,
Lemeria kuvendon,
Një cop jepja Grekut,
Atë vend,Serbia ka zaptuar.
Politika përtypet,si çamçakizi,
Dinjitet skërmitur,
Jargavitet evgjiti,
N dinjitet kollofitur.
Evropa e zvetënuar,
Ne përher coptuar,
Njeri nga bashkombësit,
Nji shte ka formuar,
Del nji komb i ri,
Me gjak të trazuar.
Ah moj lokja trime,
Çke që s nusëron,
Vall cila nga bijat,
Gëzimin s ta shton.
Pasuria ngritur,
Jo nga dinjiteti,
Aty suferina,
Çkuvendon qameti.
Moj zoja e rand,
Heshtur ç ka mendon,
Moj perandoresh,
Kë tradhëti vajton,
Nxiton mileti,
Hiçin ka zotëruar,
Ç ka lën i pari,
Ysmeqari ka zotëruar,
Nji bilbil moj zan,
Zërin ka ngatëruar,
Vaji i tij i bukur,
Cilin ka mallkuar,
Maleve bora,
Zbardh batërdin,
Urrejta e shtrirë,
Horrat rrin në brinj.
Hikin vitet Nënloke,
Cila qan vajtimin,
Ti në nënqeshje,
Fshin ngashërimin,
Jo të gjitha kryelart,
Bota i ka par,
Ndoshta e ndonjeri,
Është zuar,
Bir selman i nënës,
Kë te qaj më par.
