The storm of the sea
Only the waves know the truth,
They try to hide it too.
When the ship clashes with the storm,
With dreams of the sea and the sky get drunk.
And dreams explode everywhere,
Waves again hide the truth,
The storm is crawling like an old man there – here,
The ship crashes, they throw it on the shore.
And dreams quarrel between waves,
Then it sends down the waves.
Marina Prenga.
Stuhia e detit
Të vërtetën vetem dallgët e dinë ,
Edhe ato mundohen ta fshehin.
Kur anija përleshet me stuhinë,
Me ëndrra det e qiell dehin .
Dhe ëndrrat shpërthejnë gjithandej,
Dallgët sërish të vërtetën fshehin,
Stuhia çirret si plak andej – këtej,
Anijen përplasin ,në breg e hedhin.
Dhe ëndrrat grinden mes dallgve,
Pastaj dergjen poshtë valve.
Marina Prenga .
“”””””””””””””
Dy pika loti..
Dy pika loti reja lëshoi,
Në tokë ranë si me përti,
Qenien time ajo e ndryshoi,
Mos ishin vallë lotët e mi?!.
Lotët e mija avulluan,
Në qiell u kthyen në re,
Në mëngjes ranë vesuar,
Si shiu kur bie mbi dhe.
I pyta pikat e shiut,
A jeni ju lotët e mi,
Apo jeni avujt e diellit,
Dhe në tokë vini si shi?!.
Lotët e tu ato janë,
Më foli reja nga qielli,
Mbaj t’i kesh pranë,
Lule në bahçe mbilli.
Dhe unë, krahët i hapa,
Shiun e lotve të mi,
Retë me dorë i kapa,
Të derdheshin lotët shi.
